شفا خواهى يافت.
٩ - ضعف بدن: كسى از ضعف بدن شكايت داشت، امام (ع) فرمود شير بخور كه گوشت را مىروياند واستخوان را محكم مىكند گفت من شير خوردم ولى زيان ديدم فرمود شير ضررى ندارد زيان از چيزى بوده كه با شير خورده اى.
١٠ - تب نوبه: ابراهيم جعفى گويد: خدمت امام رضا (ع) رسيدم فرمود: چرا رنگت تغيير كرده؟ گفتم از تب ونوبه فرمودند: چرا از شربت گوارائى غافلى، شكر و درجاى ديگر است (شكر سرخ) را كوبيده، در آب حل كن ناشتا بجاى آب وهنگام تشنگى بنوش. در حديث ديگر فرموده براى رفع تب، قند رابا آب سرد بخوريد البته معلوم است كه مقصود از قند وشكر معالج نه آن ماده ايست كه از جغندر بطرز معمول ميگيرند زيرا قند صنعتى راتا آنجا كه ما اطلاع داريم اگر نگوئيم ضد مرض است شفا هم نيست بلى اگر بطرز طبيعى گرفته شود خصوصا قند طبيعى (نيشكر، عسل، شكر سرخ) علاج بسيارى از امراض خواهد بود.
١١ - اسهال دردناك: خالد بن نجتح مىگويد: بحضور ابوعبدالله (ع) از درد شكم شكايت بردم، فرمودند: برنج رابشوى بعد آنرا بكوب واز كوبيده ى آن هر روز صبح يك كف دست تناول كن. در كتاب ديگر (طب الصادق) است برنج كوبيده با هر غذائى مقدارى از آن (بقدر گودى كف دست) بخور آنگاه فرمود مبطون را نان برنجى بدهيد كه هيج خوردنى برايش سودمندتر از آن نيست، معده را دباغى مىكند ومرض را بسهولت از شكمش خارج ميسازد.
١٢ - لكه هاى تن (: مردى از اين لكه هاى سفيد) كه بر تنش پديد آمده بود، نزد امام شكايت كرد امام (ع) فرمودند كه: به حمام برود وبر اين لكه ها نوره وحنا بمالد با اين دستور كه بيش از يك بار عمل نشد آن لكه ها برطرف شدند.
١٣ - بلغم: راجع به بلغم، امام (ع) فرمودند: از علك رومى وكندر وصعتر و نانخواه وشونيز به مقدار متساوى اندكى فراهم آوريد وبا هم بكوبيد آن چنانكه مانند نشاسته نرم شوند وبعد، از پارچه درش كنيد وبعد با عسل خميرش كنيد وهر شب بقدر

(٣٢٥)