از گوشت بز وگوشت جوان آن سريع الهضم تر وبهترين آن گوساله گاو ماده است.
زياد خوردن گوشت گاو مولد بهق، لكه هاى بدن سياه وسفيد وامراض سوداوى است.
گوشت ميش معتدل در رطوبت ويبوست سريع الهضم، مولد خون خوب وبراى محرورى نافع است.
گوشت طيور (پرنده) متوسط مثل كبك وطيهو وغيره، صغير اين ها بهتر از كبير است وبيابانى بهتر از شهرى است، بهترين شهرى مرغ خانگى است، طيور آبى آنچه گردن بلند وبزرگ هيكل باشد بد مىباشد، همچنين مرغ آبى وقرقاول مورث حمايت ربع است (تب ربع) وهر چه از شكم حيوان دربياورند مثل بره تودلى اگر بحد كمال نرسيده باشد مورث ضعف وسستى وامراض بلغمى (در گوشت حيوان پير وضعيف و سالدار بسيار لاغر ومريض مورث امراض صعبه كثيره وسودا وامراض سوداوى است خصوصا بز وگاو وگاوميش، هم چنين حيوان بچه مرده وخوردن آب بعد از گوشت ضرر دارد.
خوردن گوشت با تخم وشير جايز نمىباشد وضرر دارد هر قدر سعى كنند در طبخ يا كباب آن كه همه اجزاء آن يك رقم طبخ شود ودر كوبيدن خوب است.
گوشت خرچنگ براى مسلولين نافع است. گوشت جوجه طيور مهيج خناق (ديفترى) است. گوشت هاى غليظ مضر معده وطحال (سپرز) است. گوشت گاو مانع ريختن صفرا بمعده است.
آبگوشت خروس پير براى امراض سوداوى، گوشت طيور (سرخ كرده وغير سرخ كرده) پخته مثل كبك وطيهو گوشت آن حبس طبيعت مىكند وملين است.
گوشت گاو مولد جذام وداء الفيل (نوعى از پادرد است كه ساق پا مثل ساق پاى فيل مىشود) وجرب وسرطان است، همچنين ساير گوشت هاى غليظ، طلاى گوشت گوسفند سوخته وضماد گوشت گاو وساير گوشت هاى غليظ محلل ورمهاى صلب

(١٧٠)