تجربياتى را كه در هر زمان ودر همهء آب وهواها ونزد مردمان مختلفه شده بنگاريم.
(پيرس دنيس) در مقاله اى كه در مجلهء جغرافيائى نوشته مىگويد: (مطابق اسنادى كه بدست آمده پادشاه مصر، كئوپس، كه بزرگترين اهرام را ساخته براى خوراك عمله ها باندازهء يكهزار وششصد تالان نقره پياز وترب وسير فرستاد كه يكصد هزار نفر را خوراك ميداد، از اين رو اهرام نتيجهء كار بازوى عمله هائى بود كه با نباتات زيست مى كردند.
هرم بزرگ مركب است از دو ميليون وسيصد هزار تخته سنگ كه هر كدام دو تن وزن دارد وآنها را بطول نيل تراشيده حمل مىنمودند.
يونانيان قديم بمقدار زيادى انجير خشك صرف ميكردند وآنرا خوراك مقوى دانسته براى تقويت پهلوانان بكار مىبردند.
افلاطون كه يكى از نابغه هاى متفكرين بوده، با غلات وميوه بخصوص با انجير خشك زندگانى ميكرده وبسن ٨١ سالگى مرد. سرشمارى بما نشان ميدهد كه بيشتر اهالى روى زمين گياهخوار مىباشند. در هندوستان ٣٠٠ ميليون از اهالى آن گياهخوار هستند، يعنى نزديك خمس ساكنين روى كره.
خوراك چينيها از غلات وبرنج وسبزى وماهى تركيب شده. ژاپنيها خيلى بندرت گوشت ماهى را استعمال مىكنند وبيشتر اهالى آن تنها از حاصل كشاورزى زندگانى مىنمايند. خيلى قانع وكم خوراك مىباشند هر چند امروز در رديف ممالك متمدنهء درجهء اول دنيا بشمار مىآيند. لكن هنوز عادات ورسوم وروش باستانى خود را از دست نداده وتقليد اروپائى ها را نكرده‌اند.
كارگران كشتى در مصر كنونى از خيلى قديم تنها از خربزه وپياز وباقلا وعدس وخرما وذرت خوراك خودشان را مىگيرند، خيلى قوى وپر زور هستند وتمام روز را كارهاى شاقه مىنمايند.
چاپارهاى بومى مكزيك كه هر روز چندين فرسنگ راه مىروند وخيلى نيرومند ميباشند، تنها دانهء ذرت مىخورند. روستائيان روسى فقط با نان سياه وشير وسبزى

(٢٠٧)