بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٤٢٢ - منشأ غلطهاى موجود در«رجال الكشى»

امام على عليه السلام بوده، جدّ لوط (مَخْنَف بن سُلَيم) است، نه پدر وى، ضمن اين كه خودِ لوط، از اصحاب امام صادق عليه السلام بوده است.

يا آنچه نجاشى در شرح حال ابراهيم بن هاشم، از كشّى رحمه الله نقل كرده كه وى شاگرد يونس بن عبد الرحمان بوده است. البتّه خودِ نجاشى در صحّت اين مطلب، ترديد كرده، مى‌گويد:

هذا قول الكشّىّ، و فيه نظر.[١]

يا آنچه نجاشى در شرح حال معاوية بن حكيم گفته است. وى او را ثقه، جليل و از اصحاب امام رضا عليه السلام معرّفى نموده است،[٢] در حالى كه در اختيار الرجال، او بى‌واسطه و به نقل از خود كشّى، صريحاً به فرقه فطحيّه منتسب شده و در زمره افراد مورد اعتماد آنان، محسوب گرديده است.[٣] توضيح، آن كه: كشّى رحمه الله با وجود اين كه شيوه‌اش بيان مذهب افراد بوده، ولى در مورد معاوية بن حكيم، فساد مذهب وى را بيان ننموده است. نيز قطعى است كه نجاشى رحمه الله بر كلام كشّى نظارت داشته است. بنا بر اين، مى‌توان گفت كه نجاشى، فطحى بودن معاوية بن حكيم را مردود دانسته و بيان آن را در رجال الكشّى،[٤] از غلطهاى كشّى به حساب آورده است، اگرچه صريحاً به نقل قول كشّى و ردّ آن نپرداخته است.

و يا آنچه نجاشى در شرح حال محمّد بن وليد خزّاز گفته است. در اين مورد نيز همانند مورد پيشين، نجاشى، صاحب شرح حال را فاسدمذهب ندانسته است،[٥] در حالى كه كشّى رحمه الله وى را از فطحى‌مذهبان معرّفى كرده است.[٦]

[١]. رجال النجاشى، ص ١٦( ش ١٨)

[٢]. رجال النجاشى، ص ٤١٢( ش ١٠٩٩)

[٣]. اختيار معرفة الرجال، ص ٥٦٣( ش ١٠٦٢)

[٤]. رجال النجاشى، ص ٣٤٥( ش ٩٣١)

[٥]. اختيار معرفة الرجال، ص ٥٦٣( ش ١٠٦٢).

[٦]. از اين رو، بين رأى نجاشى و رأى كشّى، تعارض به وجود آمده كه بحث آن خواهد آمد( ر. ك: ص ٤٨٥)