بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٤٧٩ - الف مصادر تصريح شده

گفتار دوم: مصادر «رجال الكشّى»

در ميان مؤلّفان قديم شيعه، نقل مصادر، چندان متعارف نبوده است، چنان كه تنها در لابه‌لاى كتاب و عبارت‌هاى آنان مى‌توان به برخى از كتاب‌هاى مورد استفاده‌شان دست يافت و يا با بررسى كتاب‌هاى مشايخ آنان، مصادر كتاب آنان را مشخّص نمود.

از اين رو، ما مصادر رجال الكشّى را در دو بخش، ارائه مى‌كنيم:

الف. مصادر تصريح‌شده‌

كشّى رحمه الله براى برخى از مطالبى كه در كتابش نقل كرده، مصادرى معرّفى نموده است.

اين مصادر، عبارت‌اند از:

١. كتاب جبريل بن احمد فاريابى.

كشّى رحمه الله در خبرهاى شماره: ٥٨٩، ٧١٣، ٧٤١، ٨٣١، ٨٣٨، ٨٤٢، ٨٦٢، ٩٣٣، ٩٩١، ٩٩٥، ١٠٠٣، ١٠٠٤، ١٠٤٦، ١٠٩٠، ١٠٩٣ و ١٠٩٩ به استفاده از كتاب جبريل بن احمد فاريابى تصريح كرده است، هرچند كه عنوان آن را بيان ننموده است. در ساير منابع رجالىِ آن عصر نيز نام جبريل بن احمد با صفت «مؤلّف» نيامده است. براى نمونه، در رجال الطوسى، تنها خودِ او مدح شده است.[١] ٢. كتاب محمّد بن حسن بندار قمى.

كشّى رحمه الله در خبرهاى شماره: ٢٠٦، ٣٩٦، ٩٥٧، ١٠٦٦، ١١٠٩، ١١٢٣، ١١٣٢ به استفاده از اين كتاب، تصريح كرده است.

از ماهيّت اين كتاب، شناختى نداريم و نام نگارنده آن، در شمار مؤلّفان نيامده است و تنها در رجال الطوسى، وى همانند ابن وليد دانسته شده‌[٢] كه اين امر بر وثاقت و

[١]. رجال الطوسى، ص ٤١٨( ش ٦٠٤٢)

[٢]. رجال الطوسى، ص ٤٣٧( ش ٦٢٥١)