بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٤٤٣ - يك نام

حبابه والبيّه) و برخى نيز، ضعيف و مذموم اند (همچون: على بن ابى حمزه بطاينى، محمّد بن نصير نميرى، سفيان بن عيينه و عايشه).

بنا بر اين، كتاب اختيار الرجال، به موثّقان يا مذمومان، اختصاص ندارد و وجود نام يك فرد در اين كتاب، نشانه وثاقت و يا ضعف او نيست.

بر اين اساس، آنچه شهيد اوّل در ذكرى الشيعة در بحث شرط دوم نماز جمعه براى مضر نبودن وجود حَكَم بن مسكين در سند روايت استدلال كرده، ناصواب است؛ چرا كه استدلال وى، بر اين پايه استوار است كه نام حَكَم در رجال الكشّىِ موجود، آمده و كشّى رحمه الله بر او طعن و اشكالى وارد نكرده است.[١] لازم به ذكر است كه عدم ذكر مدح يا ذم در مورد برخى راويان، به سبب نرسيدن احوال آنان به كشّى رحمه الله بوده است.

نكته پايانى درباره افرادى كه نام آنان در رجال الكشّى آمده، اين كه: بسيارى از اين افراد، داراى تأليف بوده‌اند، گرچه نامى از تأليف آنان برده نشده باشد؛ امّا برخى نيز تأليف نداشته‌اند. از جمله مؤلّفان، مى‌توان از: محمّد بن مسلم، معاوية بن عمّار، عبّاد بن صهيب و عثمان بن عيسى، نام برد.

مبحث دوم. روش اطّلاع‌رسانى در هر عنوان‌

يك. نام‌

در اختيار الرجال، شرح حال هر فرد، با قرار گرفتن نام وى در عنوان، آغاز مى‌گردد.

عنوان‌ها، گاه با لفظ «فى» (همانند: «فى جابر بن يزيد الجعفىّ» و «فى قيس بن الرمّانة) و گاه با لفظ «ما رُوى فى ...» (همانند: «ما رُوى فى أحمد بن عائذ» و «ما رُوى فى يونس بن ظبيان) آمده‌اند.

البتّه شكل عنوان‌ها، به وثاقت، ضعف و يا مذهب افراد، هيچ ارتباطى ندارد، همچنان كه به نوع مطالب و خبرهايى كه در مورد آنان آمده، ارتباطى ندارد.

[١]. ذكرى الشيعة، ص ٢٣١