بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٣٧٨ - ب مشايخ ضعيف

٢. عبد اللَّه بن محمّد، ابو محمّد شامى دمشقى.

كشّى رحمه الله در روايات شماره: ٤٦٣ و ٧٩١، از وى حديث نقل كرده است. وى توثيق نشده است؛ بلكه تضعيفش نقل شده است.[١] ٣. جعفر بن محمّد، ابو عبد اللَّه.

كشّى رحمه الله در روايت شماره ٤٦، از وى حديث نقل كرده و او را عامّى‌مذهب دانسته است.[٢] ٤. عبيد (/ عبد) بن محمّد نخعى شافعى سمرقندى.

كشّى رحمه الله در روايت شماره ١١٧، از وى حديث نقل كرده است. از كلمه «شافعى» پيداست كه او عامّى‌مذهب بوده است.

٥. محمّد بن بَحْر كرمانى دُهْنى (/ رُهْنى) نرماشيرى.

كشّى رحمه الله در روايت شماره ٢٣٥، از وى حديث نقل كرده است و اكثر بزرگان، او را تضعيف كرده‌اند.[٣] ٦. نصر بن صَبّاح بلخى.

كشّى رحمه الله از وى بسيار (٥٨ مورد) روايت نموده؛[٤] ولى او را تضعيف كرده است.

ديگران نيز وى را ضعيف شمرده‌اند.[٥]

[١]. در رجال الطوسى، دو نام آمده است:« عبد اللَّه بن محمّد»، بدون مدح و ذم( ص ٤٠١، ش ٥٨٧٦) و« عبد اللَّه بن محمّد شامى»( ص ٤٣٣، ش ٦٢٠١). همچنين نجاشى، روايات نوادر الحكمة با هر دو نام را از استثناهاى ابن وليد دانسته است( ر. ك: رجال النجاشى، ص ٣٤٨، ش ٩٣٩). به همين جهت، رجاليان از وحدت يا تعدّد اين دو عنوان، بحث كرده‌اند، هرچند كه به خاطر استثناى ابن وليد، فرد مذكور در متن، ضعيف است

[٢]. اختيار معرفة الرجال، ص ١٩( ح ٤٦)

[٣]. اختيار معرفة الرجال، ص ١٤٧( ش ٢٣٥)؛ رجال الطوسى، ص ٤٤٧( ش ٦٣٥٦)؛ رجال النجاشى، ص ٣٨٤( ش ١٠٤٤)؛ الفهرست، ص ١٣٢( ش ٥٨٧)

[٤]. براى نمونه، ر. ك: اختيار معرفة الرجال، روايات شماره: ٤٤، ١٢٥، ٣٦٣، ٣٨٥، ٧٦٥، ١٠٤٣ و ١٠٤٦

[٥]. اختيار معرفة الرجال، ص ٣٢٢( ش ٥٨٤)؛ رجال الطوسى، ص ٤٤٩( ش ٦٣٨٥)؛ رجال النجاشى، ص ٤٢٨( ش ١١٣٩)