بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٣٧٢ - زادگاه كشى

اهمال (بدون نقطه بودن) سين است. و كِش (با كسر كاف)، روستايى در سه فرسخى جرجان (گرگان) بر فراز كوهى است.[١] او در موردى ديگر تصريح مى‌كند:

كَشّ (با فتح كاف)، روستايى در جرجان (گرگان) است.[٢] صاحب روضات الجنّات‌[٣] و صاحب تنقيح المقال‌[٤] هم به تبعيّت از اقوال گذشته، «كَشّ» را روستايى در جرجان (گرگان) گفته‌اند و كشّىِ صاحب كتاب الرجال را به اين روستا منسوب دانسته‌اند.

از سوى ديگر، گروهى، كشّى رحمه الله را از اهالى شهرى به نام «كَشّ» در سمرقند دانسته‌اند، چنان كه سيّد محمّدباقر حسينى استرآبادى مشهور به مير داماد در الرواشح السماويّة و در حاشيه‌اش بر رجال الكشّى، «كَشّ (با فتح كاف و تشديد شين)» را شهرى معروف در نزديكى سمرقند دانسته و براى اثبات گفته خود، به كلام فاضل بيرجندى در كتاب مساحة الأرض و بلدان الأقاليم استشهاد نموده كه وى گفته است:

كَشّ (با فتح كاف و تشديد شين)، از شهرهاى بزرگ ماوراءالنهر بوده كه سه فرسخ در سه فرسخ وسعت داشته است و در هنگام نسبت دادن به آن، «كَشّى» گفته مى‌شود.

مير داماد، سپس كلام صاحب قاموس را كه «كَشّ (با فتح كاف)» را نام روستايى در جرجان (گرگان) دانسته، نقل مى‌كند[٥] و مى‌گويد:

كلام فيروزآبادى در قاموس، از غلطهاى وى در آن كتاب است و بر فرض هم كه چنين بوده و چنين روستايى وجود داشته، اين نسبت (كشّى»)، به آن‌

[١]. تاج العروس، ج ١٦، ص ٤٤٣

[٢]. تاج العروس، ج ١٧، ص ٣٦٠

[٣]. روضات الجنّات، ج ٦، ص ١٢٢

[٤]. تنقيح المقال، ج ١، ص ٣٨

[٥]. در القاموس المحيط، چنين آمده است:« الكُشّ- بالضمّ-: الذى يلقح به النخل، و- بالفتح-: قرية بجرجان»