بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٢٨٦ - گفتار دوم تكرار برخى نام ها در باب«اصحاب» ائمه عليهم السلام و باب«من لم يرو عنهم عليهم السلام»
طوسى رحمه الله از موضوعى است كه براى باب «من لميروِ عنهم عليهم السلام» اختيار كرده است.
توجيه پانزدهم. توقّف و حكم نمودن به ضعف توجيهاتى كه براى حلّ اين مشكل ارائه گرديده است.
اين نظريّه در پايان توجيه هشتم از سيّد بحر العلوم نقل شده و توقّف، به جهت قصور عبارت مرحوم شيخ از بيان مرادش است.
توجيه شانزدهم. با بررسى موارد تكرارى، ٦٢ مورد، شناسايى شده است كه نتيجه اين بررسى، در چند بخش، قابل تلخيص است:
الف. در پنج مورد، اصلًا تنافىاى وجود ندارد؛ زيرا در سه مورد از اين پنج مورد، هنگامى كه مرحوم شيخ، نام آنان را در ابواب اصحاب ائمّه عليهم السلام ذكر كرده است، يا به عدم روايت آنان از امام مزبور، تصريح كرده و يا نسبت به آن، اظهار ترديد نموده است، و يا اشكالى در نسخه موجود است.
بنا بر اين، هيچ اشكالى در ذكر دوباره نام آنان در باب «من لميروِ عنهم عليهم السلام» نيست.
ب. در سه مورد، افرادْ متعدّدند، گرچه در نام، مشتركاند.
ج. در چهار مورد، احتمال تعدّد اشخاص وجود دارد.
تا اين جا اساساً دوازده مورد از ٦٢ موردِ نقض، خارج مىشوند و تنها ٥٠ مورد به عنوان موارد نقض و اشكال، باقى مىمانند.
د. ٣٩ مورد از موارد فوق، به جهت اختلاف طبقه و يا وجود اشكال در سند و اتّصال آن، تكرار شدهاند.
توضيح، اين كه: شيخ طوسى رحمه الله به برخى از افراد برمىخورده كه قطعاً از راويان ائمّه عليهم السلام نبودهاند و از جهت طبقه فاصله زيادى با برخى راويان ائمّه عليهم السلام داشتهاند و يا دست كم، شبهه چنين فاصلهاى وجود داشته است؛ ولى در عين حال، در اسناد، بىواسطه از آنان روايت شده بوده است. مرحوم شيخ، نام اين افراد را ابتدا در بابهاى اصحاب ائمّه عليهم السلام و سپس در باب «من لميروِ عنهم عليهم السلام» آورده است.
پس، مراد شيخ طوسى رحمه الله از اين تكرارها، بيان شبهه انقطاع و ارسال اسناد در