گلشن اسرار - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٤٣ - مطلوب و مسؤول حقِیقِی فقط ذات بارِی است

بسم الله الرّحمن الرّحِیم

بحثِ راجع به عدم اختلاف ثبوتِی و واقعِی و نفس‌الأمرِی، بِین طرِیق حکمت و طرِیق عرفان، به طور اجمال دِیروز عرض شد. انشاء الله در صحبت‌هاِی مرحوم صدرالمتألّهِین وقتِی که به بحث مربوط به ولاِیت و بالتّبع مربوط به دِین مِی‌رسِیم که آِیا اِینها با هم اختلافِی دارند ِیا ندارند، تتمه‌اش در آنجا عرض مِی‌شود.

مقدمۀ مؤلّف اسفار

بسم الله الرحمن الرحِیم

مقدّمة المؤلِّف

الحمدُ للهِ فاعلِ کلِّ محسوسٍ و معقولٍ «حمد مخصوص خداوندِی است که فاعل هر محسوس و معقول است»، ِیعنِی از نظر تعلق فاعلِیّت، فرقِی براِی او بِین معقول و محسوس؛ بِین وجود عقلِی و وجود حسِّی؛ بِین وجود تجردِی و مادِی نِیست.

مطلوب و مسؤول حقِیقِی فقط ذات بارِی است

وغاِیةِ کلِّ مطلوبٍ و مسئوول« غاِیت و نهاِیت هر مطلوب و مسؤولِی است»؛ هرچه را که انسان در دنِیا طلب مِی‌کند و از هر کسِی که سؤالِی دارد، بالمآل اصل و حقِیقت و رِیشۀ ‌آن مطلوب، فقط خداوند متعال است، در قرآن مجِید هم دارِیم که: (ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوبُ)،[١] جنبۀ تأثِیرِیّت و سببِیّت در مطلوب و مسؤول، اقتضاء

[١]ـ سوره الحجّ (٢٢) ذِیل آِیه ٧٣.