اسعد، در حالى كه گوش‌هايش را پُر از پنبه كرده بود، وارد مسجد [الحرام‌] شد و به طواف كعبه پرداخت. و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نيز با گروهى از بنى هاشم، در حجر [اسماعيل‌]، نشسته بود. اسعد، نگاهى به او كرد و رد شد.

او در دور دوم طواف، با خود گفت: نادان‌تر از خود نديده‌ام! چنين صحبتى در مكّه باشد و من، از آن سر در نياورم تا نزد قومم برگردم و آنان را هم آگاه گردانم؟!

آن گاه، پنبه را از گوش‌هاى خود، بيرون آورد و دور انداخت و به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گفت:

بامداد، خوش!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سرش را به طرف او بلند كرد و فرمود: «خداوند، بهتر از اين را به ما داده است؛ درود بهشتيان را:" السَّلام عَلَيكم!"».

اسعد به ايشان گفت: تو، سخن تازه‌اى آورده‌اى، به چه چيز، دعوت مى‌كنى، اى محمّد؟

فرمود: «به گواهى دادن به اين كه معبودى جز خدا نيست، و من، فرستاده خدا هستم.

شما را دعوت مى‌كنم به اين كه: «چيزى را با او، شريك قرار مدهيد، و به پدر و مادر، احسان كنيد، و فرزندان خود را از بيمِ تنگ‌دستى مكُشيد- [كه‌] ما شما و آنان را روزى مى‌رسانيم- و به كارهاى زشت، چه علنى آن و چه پوشيده‌ [اش‌]، نزديك مشويد؛ و نَفْسى را كه خدا حرام گردانيده، جز بر حق مكُشيد- اينهاست كه‌ [خدا] شما را به‌ [انجام دادن‌] آن، سفارش كرده است، باشد كه بينديشد-، و به مال يتيم، جز به نحوى‌ [هر چه نيكوتر] نزديك مشويد، تا به حدّ رشد خود برسد و پيمانه و ترازو را به عدالت، تمام بپيماييد- [كه ما] بر هيچ كس، جز به قدر توانش، تكليف نمى‌كنيم- و چون‌ [به داورى يا شهادت‌] سخن مى‌گوييد، دادگرى كنيد، هر چند [در باره‌] خويشاوند [شما] باشد، و به پيمان خدا، وفا كنيد. اينهاست كه‌ [خدا،] شما را به آن، سفارش كرده است. باشد كه پند گيريد»».

اسعد، چون اينها را شنيد، گفت: گواهى مى‌دهم كه معبودى جز خدا نيست و تو، فرستاده خدا هستى.

٣٥٨ الطبقات الكبرى‌- به نقل از عبد الواحد بن ابى عون دَوسى كه با قريش، هم‌پيمان بود-:

طُفَيل بن عمرو دَوسى، مردى شريف و شاعر و ثروتمند و سفره‌دار بود. او به‌