تورات، ايمان نياورده است؛ چرا كه خداوند متعال، ايمان آوردن به هر دوى آنها را از ايشان، تعهّد گرفته است، به طورى كه ايمان به يكى از آن دو، پذيرفته نيست، مگر با ايمان آوردن به ديگرى.

٤٦٦ امام باقر عليه السلام‌- در باره اين سخن خداوند متعال: «البتّه به او ايمان بياوريد و حتماً يارى‌اش كنيد»-: خداوند، هيچ پيامبرى را از آدم تا خاتم برنينگيخت، مگر آن كه به دنيا باز مى‌گردد و مى‌جنگد و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان عليه السلام را يارى مى‌رساند. همچنين از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در باره [تصديق‌] پيامبران، پيمان گرفت و فرمود: «بگو [اى محمّد]: به خدا و آنچه بر ما نازل شده، و آنچه بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط، نازل گرديده، و آنچه به موسى و عيسى و انبيا [ى ديگر] از جانب پروردگارشان داده شده، گرويديم‌ [و] ميان هيچ يك از آنان، فرق نمى‌گذاريم و ما، فرمان‌بُردار اوييم».

٤٦٧ أسباب نزول القرآن‌- در باره اين سخن خداوند متعال: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! به خدا و پيامبر او ايمان آوريد»-: كَلْبى گفته است: اين آيه، در باره عبد اللَّه بن سلام و اسد و اسَيد، دو پسر كعب، و ثَعلَبة بن قيس و گروهى از مؤمنانِ اهل كتاب، نازل شده كه گفتند: اى پيامبر خدا! ما به تو و به كتاب تو و به موسى و تورات و عُزَير، ايمان داريم؛ امّا به ديگر كتاب‌ها و پيامبران، ايمان نداريم. پس خداوند متعال، اين آيه را فرو فرستاد.

٤٦٨ امام باقر عليه السلام‌- در باره اين سخن خداوند متعال: «اى كسانى كه به شما كتاب داده شده است! به آنچه فرو فرستاديم و تصديق كننده همان چيزى است كه با شماست، ايمان بياوريد، پيش از آن كه چهره‌هايى را محو كنيم و در نتيجه، آنها را به قهقرا باز گردانيم، يا همچنان كه اصحاب سَبْت را لعنت كرديم، آنان را [نيز] لعنت كنيم، و فرمان خدا، همواره، تحقّق‌يافته است»-: يعنى آن چهره‌ها را از هدايت، محو [و روى‌گردان‌] مى‌كنيم و آنها را به گم‌راهى گذشته‌شان، باز مى‌گردانيم، و اين، نكوهشى است براى آنان كه هرگز، روى صلاح و رستگارى نخواهند ديد. اين عدّه، اگر چه هم‌اكنون نيز در گم‌راهى هستند، امّا خداوند، بيمشان مى‌دهد كه چنانچه به پيامبر صلى الله عليه و آله ايمان نياورند، بر گم‌راهى‌شان افزوده‌