شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٧ - ه - قرآنى جز اين بياور، يا آن را تغيير بده

حديث‌

٣٧٩ تفسير القمّى: اين سخن خداوند عز و جل: «و چون آيات روشنِ ما بر آنان خوانده شود، آنان كه به ديدار ما اميد ندارند، مى‌گويند: «قرآنِ ديگرى جز اين بياور، يا آن را تغيير بده». بگو: مرا نرسد كه آن را از پيش خود، تغيير بدهم. جز از آنچه به من وحى مى‌شود، پيروى نمى‌كنم» [نازل شد]؛ زيرا قريش به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گفتند: قرآن ديگرى غير از اين، براى ما بياور؛ زيرا تو اين قرآن را از يهود و نصارا آموخته‌اى.

خداوند فرمود: به ايشان بگو: «اگر خدا مى‌خواست، آن را بر شما نمى‌خواندم و [خدا] شما را بِدان، آگاه نمى‌گردانيد. قطعاً پيش از [آوردن‌] آن، روزگارى در ميان شما به سر برده‌ام. آيا نمى‌انديشيد؟»؛ يعنى پيش از آن كه به من وحى شود، مدّت چهل سال در ميان شما زندگى كردم و چيزى از وحى براى شما نياوردم، تا آن گاه كه به من، وحى شد.

٣٨٠ مجمع البيان‌: بنا به قولى، [آيه ياد شده‌] در باره پنج نفر، نازل شد: عبد اللَّه بن اميّه مخزومى، وليد بن مُغَيره، مِكرَز بن حفص، عمرو بن عبد اللَّه بن ابى قيس عامرى و عاص بن عامر بن هاشم. اين عدّه به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: قرآنى بياور كه در آن، پرستش لات و عُزّا و مَنات و هُبَل، ترك و از آنها بدگويى نشده باشد و يا آن كه همين قرآن را تغيير بده و از پيش خود، بر آن بيفزاى.

همچنين گفته شده كه در باره ريشخند كنندگانى نازل شده كه گفتند: اى محمّد! قرآنى غير از اين قرآن بياور كه موافق با مسلك [و آيين‌] ما باشد.