شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٣ - ١٠/ ٤ ايمان آوردن گروهى از اهل كتاب

معبودى جز [خداى‌] رحمان».

گفته شد: حاد، به چه معناست؟

فرمود: «با هر كس كه با خدا و دين او مخالفت ورزد، خويش باشد يا بيگانه، مخالفت [و دشمنى‌] مى‌كند».

گفته شد: احمد، به چه معناست؟

فرمود: «يعنى به سبب كردارهاى ستودنى‌اش، خداوند عز و جل در كتاب‌هاى آسمانى، او را به نيكى ستوده است».

گفته شد: محمّد، به چه معناست؟

فرمود: «خداوند و فرشتگان او و همه پيامبران و فرستادگانش و همه امّت‌هاى آنان، وى را مى‌ستايند و بر او درود مى‌فرستند».

١٠/ ٤ ايمان آوردن گروهى از اهل كتاب‌

«و كسانى كه به آنان كتاب داده‌ايم، از آنچه به سوى تو نازل شده است، شاد مى‌شوند».

«مسلّماً يهوديان و كسانى را كه شرك ورزيده‌اند، دشمن‌ترينِ مردم نسبت به مؤمنان، خواهى يافت، و قطعاً كسانى را كه گفتند: «ما نصرانى هستيم»، نزديك‌ترينِ مردم در دوستى با مؤمنان خواهى يافت؛ زيرا برخى از آنان، كشيشان و راهبانى هستند كه تكبّر نمى‌ورزند، و چون آنچه را به سوى اين پيامبر، نازل شده است، بشنوند، مى‌بينى بر اثر آن حقيقتى كه شناخته‌اند، اشك از چشمانشان، سرازير مى‌شود. مى‌گويند: «پروردگارا! ما ايمان آورده‌ايم.

پس ما را در زمره گواهان بنويس. و براى ما چه [عذرى‌] است كه به خدا و آنچه از حق به ما رسيده، ايمان نياوريم، حال آن كه به اين چشم داريم كه پروردگارمان، ما را با گروه شايستگان [به بهشت‌] در آوَرد؟). پس به پاس آنچه گفتند، خدا به آنان بهشت‌هايى پاداش داد كه در آنها نهرها جارى اند. در آنها جاودانه مى‌مانند و اين، پاداشِ نيكوكاران است».

«بگو: به من خبر دهيد كه اگر اين [قرآن‌] از نزد خدا باشد و شما بِدان، كافر شده باشيد و شاهدى از فرزندان اسرائيل، به مشابهت آن [با تورات‌] گواهى داده و ايمان آورده باشد و شما تكبّر نموده باشيد [، آيا باز هم ستمكار نيستيد؟]. البتّه خدا، قوم ستمگر را هدايت نمى‌كند».