٣٣٢ امام صادق عليه السلام: خداوند، محمّد صلى الله عليه و آله را به پيامبرى برانگيخت و البتّه پيامبرى پس از او نخواهد بود. كتاب (قرآن) را بر او فرستاد و كتاب‌ها [ى آسمانى‌] را با آن، پايان بخشيد. پس كتابى پس از آن، نخواهد بود. حلال خود را در آن، حلال، و حرام خود را در آن، حرام شمرده است. پس حلال قرآن، تا روز قيامت، حلال، و حرام قرآن، تا روز قيامت، حرام است.

در آن، اخبار دوران‌هاى گذشته و آينده و نيز احكام پايان دهنده به اختلافات شما آمده است.

٣٣٣ امام صادق عليه السلام: قرآن، به چهار بخش، نازل شده است: يك بخش [آن‌]، در باره امور حلال است، يك بخش، در باره امور حرام است، يك بخش، در باره سنن و احكام است و يك بخش [ديگرش‌]، در باره اخبار پيشينيانِ شما و اخبار آنچه پس از شما رُخ خواهد داد و [احكام‌] داورى ميان شما.

٦/ ٥ قرآن، نيازمند مفسّرى همه‌جانبه‌نگر

٣٣٤ امام على عليه السلام: اين قرآن، در حقيقت، نوشته‌اى است پوشيده در ميان دو جلد، كه زبان ندارد تا، سخن بگويد و ناگزير، نياز به سخنگو دارد و در حقيقت، مردان، از طرف آن سخن مى‌گويند.

٣٣٥ امام على عليه السلام: اين، قرآن است. پس آن را به سخن آوريد كه خود، هرگز سخن نخواهد گفت؛ بلكه من شما را از آن، آگاه مى‌كنم. بدانيد كه علم آينده و سخن از گذشته، و داروى دردهاى شما و آنچه مايه نظم [و ترتيب‌] ميان شماست، [همه‌] در قرآن اند.

٣٣٦ امام على عليه السلام: اى مردم! خداوند- تبارك و تعالى-، پيامبر صلى الله عليه و آله را سوى شما فرستاد ... و او، نسخه‌اى از آنچه را كه در كتاب‌هاى [آسمانىِ‌] نخستين بود، برايشان آورد كه كتاب‌هاى پيش از خود را تصديق مى‌كند، و حلال را از حرامِ مشكوك، جدا مى‌سازد. آن [نسخه‌]، همان قرآن است. از آن بخواهيد تا با شما سخن بگويد؛ ولى هرگز برايتان سخن نمى‌گويد؛ بلكه من از آن به شما خبر مى‌دهم. علم گذشته و علم آنچه تا روز قيامت رُخ خواهد داد و [احكامِ‌] داورى ميان شما و بيان آنچه در آن اختلاف مى‌كنيد، همه در قرآن‌اند. پس اگر از من در باره آن بپرسيد، به شما مى‌آموزم.