شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٧ - دوازده آيه ٧٢ سوره انفال

هر جا يافتيد، بكشيد و آنان را بگيريد و حبسشان كنيد» تا آخر آيه.

يازده. آيه ٦٥ سوره انفال‌

«اى پيامبر! مؤمنان را به جهاد برانگيز. اگر از شما بيست تن شكيبا باشند، بر دويست تن چيره مى‌شوند، و اگر از شما يك صد تن باشند بر هزار تن از كافران پيروز مى‌گردند؟ چرا كه آنان قومى‌اند كه نمى‌فهمند».

٤٢١ امام على عليه السلام‌- در بيان ناسخ و منسوخ-: خداوند متعال، جنگ را بر امّت، واجب كرده است و براى يك مرد، جنگ با ده مشرك را قرار داده و فرمود: «اگر از شما بيست تن شكيبا باشند، بر دويست تن چيره مى‌شوند» تا آخر آيه؛ امّا خداوند سبحان، اين آيه را نسخ كرد و فرمود: «اكنون خداوند از [تكليف‌] شما كاست و دانست كه ضعف داريد. پس اگر از شما صد تن شكيبا باشند، بر دويست نفر پيروز مى‌شوند» تا آخر آيه و با اين آيه، آيات قبل از اين را نسخ كرد. و اين گونه شد كه مؤمنانى كه از برابر مشركانى مى‌گريزند كه بيش از دو برابرشان هستند فرار كننده از جنگ محسوب نمى‌شوند و اگر عده مشركان كمتر از دو برابر بود، فرارى از جنگ محسوب مى‌شوند.

دوازده. آيه ٧٢ سوره انفال‌

«كسانى كه ايمان آورده و هجرت كرده‌اند و در راه خدا با مال و جان خود جهاد نموده‌اند و كسانى كه [مهاجران را] پناه داده‌اند و يارى كرده‌اند، آنان ياران يكديگرند و كسانى كه ايمان آورده‌اند، ولى هجرت نكرده‌اند، هيچ‌گونه خويشاوندى [دينى‌] با شما ندارند مگر آن كه [در راه خدا] هجرت كنند و اگر در [كار] دين از شما يارى جويند، يارى آنان بر شما [واجب‌] است، مگر عليه گروهى باشد كه ميان شما و ميان آنان پيمانى [منعقد شده‌] است، و خدا به آنچه انجام مى‌دهيد بيناست».

٤٢٢ امام على عليه السلام: پيامبر خدا، چون به مدينه هجرت كرد، ميان ياران مهاجر و انصارش‌