شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٥ - ١٠/ ٢ حاكم بر كتابهاى آسمانى

حديث‌

٤٦٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند عز و جل، كتاب مرا حاكم بر كتاب‌هاى پيامبران و نسخ كننده آنها قرار داد.

من با حلال كردن آنچه آنان حرام كردند و حرام كردن پاره‌اى از چيزهايى كه آنان حلال كردند، آمده‌ام.

٤٧٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سوره‌هاى بلند، به جاى تورات به من داده شده است، صدتايى‌ها، به جاى انجيل، و دوگان‌ها به جاى زبور. سوره‌هاى تفصيلى [و كوتاه‌] نيز- كه شصت و هشت سوره است-، افزون، به من داده شده است.[١] اين قرآن، حاكم بر ديگر كتاب‌ها است. بر تورات موسى، انجيل عيسى و زبور داوود.

٤٧١ امام زين العابدين عليه السلام‌- از دعاى ايشان در پايان قرائت قرآن-: بار خدايا! به من در ختم نمودن كتابت، كمك كردى؛ كتابى كه آن را به عنوان نور و روشنايى، فرو فرستادى و آن را بر همه كتاب‌هايى كه [پيش‌تر] نازل كرده‌اى، حاكم قرار دادى.

٤٧٢ الكافى‌- به نقل از على بن عيسى، كه سند حديث را به يكى از اهل بيت عليهم السلام مى‌رساند-:

خداوند- تبارك و تعالى- با موسى عليه السلام به نجوا پرداخت و در نجواهايش به او فرمود: «...

اى موسى! من به تو، به سانِ دوستى دلسوز و غمخوار، در باره پسر آن بانوى باكره، عيسى بن مريم و صاحب الاغ و بُرنُس‌[٢] و روغن و زيتون و محراب، سفارش مى‌كنم، و نيز در باره صاحب شتر سرخْ‌موى، آن مرد نيك و پاك و پاك گشته كه پس از او مى‌آيد (محمّد صلى الله عليه و آله)، و داستان او در كتاب تو، چنين است كه وى، مؤمن كتاب‌هاى آسمانى و مراقب همه آنهاست.[٣] نيز اهل ركوع و سجود، و اميد و بيم است. برادران او، مستمندان اند، و يارانش، مردمانى ديگر [غير از خويشانش در مكّه، بلكه از مردمان مدينه‌] اند».

٤٧٣ تفسير الطبرى‌- به نقل از ابن عبّاس، در باره اين سخن خداوند متعال: «و ما اين كتاب (قرآن) را به حق به سوى تو فرو فرستاديم، در حالى كه تصديق كننده كتاب‌هاى پيشين و حاكم بر

[١]. ر. ك: ج ٣، ص ١١٨، بيان حديث ٨٩٢.

[٢]. بُرنُس: جامه‌اى بلند و كلاه‌دار كه بيشتر به رنگ سياه بود و گويى حضرت عيسى عليه السلام و پس از ايشان، راهبان و كشيشان به تن مى‌كرده‌اند.

[٣]. اشاره است به آيه شريف:« ما اين كتاب( قرآن) را به حق به سوى تو فرو فرستاديم، در حالى كه‌تصديق كننده كتاب‌هاى پيشين و حاكم بر آنهاست».