تُبَّع به آنها گفت: من در ميان شما، كسانى از خاندانم را بر جاى مى‌گذارم كه هر گاه او بيايد، به او كمك كرده، يارى‌اش كنند. پس دو تيره اوس و خزرج را بر جاى گذاشت.

چون شمار اين دو تيره، افزون شد، شروع به دست‌اندازى به اموال يهوديان كردند.

يهوديان به آنها مى‌گفتند: بدانيد كه اگر محمّد، بر انگيخته شود، شما را از خانه‌ها و اموال ما، بيرون خواهد كرد؛ امّا چون خداوند عز و جل محمّد صلى الله عليه و آله را مبعوث كرد، انصار به او ايمان آوردند و يهود، او را انكار كردند. اين است سخن خداوند عز و جل كه: «و از ديرباز [در انتظار آن‌]، بر كسانى كه كافر شده بودند، پيروزى مى‌جستند. پس همين كه آنچه‌ [از اوصافش‌] مى‌شناختند، برايشان آمد، انكارش كردند. پس لعنت خدا بر كافران باد!».

٤٥٦ امام عسكرى عليه السلام‌- در تفسير منسوب به ايشان-: خداوند متعال، در نكوهش يهود، فرموده است: «پس همين كه برايشان آمد»، يعنى براى اين يهوديان- كه يادشان گذشت- و براى برادران يهودى ايشان. «كتابى از نزد خدا» آمد، يعنى قرآن، «كه تصديق كننده است» آن كتاب‌ «آنچه را با ايشان است»، يعنى تورات را، كه در آن، بيان شده است كه محمّد امّى از فرزندان اسماعيل است به وسيله بهترين خلق خدا پس از او، يعنى على، ولىّ خدا، پشتيبانى مى‌شود، «و اينان»، يعنى اين يهوديان، «از پيش» از مبعوث شدن محمّد صلى الله عليه و آله به پيامبرى، «پيروزى مى‌جستند»؛ يعنى از خداوند، درخواست فتح و پيروزى مى‌كردند «بر كسانى كه كافر شدند»، يعنى دشمنان و مخالفانشان، و خدا هم آنان را فتح و پيروزى مى‌داد.

خداوند متعال مى‌فرمايد: «پس همين كه برايشان آمد»، يعنى براى اين يهوديان، «آنچه مى‌شناختند» از ويژگى‌ها و اوصاف محمّد صلى الله عليه و آله، «به او كافر شدند» و از سرِ رَشك بر او و ستم در حقّ او، به انكارش پرداختند.

٤٥٧ امام عسكرى عليه السلام‌- در تفسير منسوب به ايشان-: خداوند عز و جل به يهوديان فرمود: «و ايمان آورديد- اى يهوديان- به آنچه فرو فرستادم» بر محمّد، پيامبرم، يعنى ذكر پيامبرىِ او، و خبر دادن از امامت برادرش على عليه السلام و خاندان نيك و پاك او، «در حالى كه تصديق كننده چيزى است كه با شماست»؛ زيرا در كتاب شما نيز از نبوّت او، ياد شده و آمده است كه محمّدِ