شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٤ - پيامبرى كه چشم به راهش بودند

عنوان پيامبر خدا به كار رفته است.[١] در اين عبارت هم مى‌گويد كه خداوند پس از من يك پاراكلوتوس ديگرى را خواهد فرستاد. علاوه بر اين، نمى‌توان عبارت «او از خود سخن نمى‌گويد، بلكه از آنچه شنيده است سخن خواهد گفت» را به روح القدس نسبت داد؛ زيرا كار روح القدس، القا و الهام بر قلب است. در متن يونانى، دو كلمه «اكوء» و «لالى» به كار رفته كه اوّلى به معناى دريافت صداها و دومى به معناى توليد اصوات است كه بر فعل «شنيدن و سخن گفتن» دلالت دارد كه از افعال انسانى است.[٢] قرآن كريم نيز بر اين امر تأكيد دارد كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به خواندن وحى مأمور است و تنها از آنچه بر او خوانده مى‌شود پيروى كند: «فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ»[٣] و با اين آيه بر فعل خواندن تأكيد شده است، علاوه بر آن كه نام كتاب آسمانى نازل بر پيامبر اسلام، «قرآن» است كه به معناى «خواندن» است.

پيامبرى كه چشم به راهش بودند

در انجيل يوحنّا آمده است:

روزى سران قوم يهود از شهر اورشليم، چند تن از كاهنان را نزد يحيى فرستادند تا بدانند آيا او ادعا مى‌كند كه مسيح است يا نه. يحيى، روشن و بى‌پرده اظهار داشت: نه، من مسيح نيستم. پرسيدند: خوب، پس كه هستيد؟ آيا الياس پيغمبريد؟ جواب داد: نه! پرسيدند: آيا شما آن پيغمبر نيستيد كه ما چشم به راهش مى‌باشيم؟ باز هم جواب داد: نه![٤]

در باب هفتم از همين انجيل آمده است:

وقتى عيسى به ميان مردم آمد و معجزات خود را آشكار ساخت، مردم در مورد

[١]. رساله يوحنا: باب ١، آيه ٢.

[٢]. مقايسه ميان تورات، انجيل، قرآن و علم، ص ١٥٣- ١٥٤.

[٣]. قيامت: آيه ١٨.

[٤]. يوحنا: باب ١، آيه ١٩- ٢١.