شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٧ - ٣ جامعيت نسبت به ديگر كتب آسمانى

روايت حضرت زهرا عليها السلام در خطبه فدكيه با بيانى كوتاه، مؤيد اين حقيقت است:

فيهِ تِبيانُ حُجَجِ اللَّهِ المُنَوَّرَةِ، ومَحارِمِهِ المَحدودَةِ، وفَضائِلِهِ المَندوبَةِ، وجُمَلِهِ الكافِيَةِ، ورُخَصِهِ المَوهوبَةِ، وشَرايِعِهِ المَكتوبَةِ.[١]

در آن، حجّت‌هاى نورانى خداوند و حرام‌هاى تعيين شده او، و فضايل فراخوانده‌اش، و عام‌هاى فراگير كفايت كننده او، و رخصت‌هاى ارزانى شده‌اش، و قوانين و احكام واجب گشته‌اش، بيان شده‌اند.

از اين روايات است نقلى از امام رضا عليه السلام كه در آن، قرآن را شامل حلال و حرام و حدود و احكام و هر آنچه بندگان بدان نياز دارند معرفى مى‌كند.[٢] پس با توجه به اين روايات، فهميده مى‌شود كه تفصيل حلال و حرام و حدود و احكام و به طور كلى آنچه انسان بدان نيازمند است، در قرآن وجود دارد و به فرمايش امام صادق عليه السلام حتى حكم قضايى مربوط به اختلاف اشخاص.[٣]

٣. جامعيت نسبت به ديگر كتب آسمانى‌

اين گروه، جامعيت قران را در مقايسه با ديگر متون وحيانى دانسته و در توضيح آن آورده‌اند كه چون ذات خداوند بر قلوب انبيا عليهم السلام تجلى مى‌كند و اين تجليات به اعتبار اختلاف قلوب آنها متفاوت اند، و با توجه به اين كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله خاتم پيامبران و مظهر تجلى اسم اللَّه اعظم است، پيامبر اسلام، جامع كمالات پيامبران، و كتاب او نيز جامع كتب وحيانى است.[٤]

آيات و رواياتى كه بر مُهَيْمِن (مسلّط و مُشْرف) بودن قرآن اشاره دارند، مؤيد اين مطلب اند كه از آن جمله است:

[١]. ر. ك: ص ٧٩ ح ٣٢٥.

[٢]. ر. ك: ص ٨١ ح ٣٢٦.

[٣]. ر. ك: ص ٨٩ ح ٣٤١.

[٤]. ر. ك: شرح فصوص الحكم: ص ١١٥٣- ١١٥٦؛ آداب الصلوة: ص ٣١٠.