شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦١ - ٢/ ١ روشنايى دلها

فصل دوم: بركات قرآن براى دل‌ها

٢/ ١ روشنايى دل‌ها

قرآن‌

«الف. لام. را! كتابى است كه آن را به سوى تو فرود آورديم تا مردم را به اذن پروردگارشان، از تاريكى‌ها به سوى روشنايى، بيرون آورى؛ به سوى راه آن شكست‌ناپذيرِ ستوده».

«براى شما از جانب خدا، روشنايى و كتابى روشنگر آمده است. خدا، هر كه را از خشنودى او پيروى كند، به وسيله آن [كتاب‌] به راه‌هاى سلامت، ره‌نمون مى‌شود و به توفيق خويش، آنان را از تاريكى‌ها به سوى روشنايى، بيرون مى‌بَرد و به راهى راست، هدايتشان مى‌كند».

«پيامبرى كه آيات روشنگر خدا را بر شما تلاوت مى‌كند، تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، از تاريكى‌ها به سوى روشنايى، بيرون بَرَد، و هر كس به خدا بگرود و كار شايسته كند، او را در باغ‌هايى وارد مى‌كند كه از زير [درختان‌] آنها، جويبارها روان اند [و] جاودانه، در آن مى‌مانند. قطعاً خدا، روزى را براى او خوش كرده است».

حديث‌

٥٤١ امام زين العابدين عليه السلام‌- در توصيف قرآن-: قرآن را نورى قرار دادى كه با پيروى از آن، در تاريكى‌هاى گم‌راهى و نادانى، راه يابيم ...، و نور هدايتى كه [فروغ‌] بُرهانش،