شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٧ - سه آيه ١٨١ سوره بقره

آن را تغيير مى‌دهند» كه منظورش، وصى است.

٣٩٣ سنن الدارمى‌- به نقل از قتاده-: «بر شما مقرّر شده است كه چون يكى از شما مرگش فرا رسيد، هرگاه ثروتى بر جاى گذارد، براى پدر و مادر و خويشاوندان خود، به‌طور پسنديده و منصفانه وصيّت كند» خداوند، دستور داده كه وصيّت كند براى پدر و مادر و خويشاوندان خويش.

پس در سوره نساء، اين حكم نسخ شده، و براى پدر و مادر از ارث، سهم مشخّصى قرار داده شده و براى هر يك از ارث‌بران، سهمشان تعيين شده است و ديگر، وصيّت كردن براى آنها جايى ندارد. وصيّت براى كسانى است كه از خويشى و غير خويشى ارث نمى‌برند.

٣٩٤ سنن الدارمى‌- به نقل از ابن عبّاس-: مال براى فرزند بود و وصيّت براى كمك به پدر و مادر و خويشاوندان انجام مى‌شد. خداوند، هر چه از اين را دوست داشت، نسخ كرد و براى مرد، دو برابر زن سهم قرار داد، و براى پدر و مادر، هر يك، يك ششم و يك سوم، و براى زن، يك هشتم و يك چهارم و براى مرد، نصف و يك چهارم، سهم تعيين نمود.

٣٩٥ سنن أبى داوود- به نقل از ابن عبّاس-: «اگر مالى بر جا مى‌گذارد، وصيّت كردن براى پدر و مادر و خويشاوندان‌ [واجب شده‌]». وصيّت، اين گونه بود تا اين كه آيه ارث، آن را نسخ كرد.

سه. آيه ١٨١ سوره بقره‌

«پس كسى كه بعد از شنيدن وصيّت آن را تغيير دهد، گناهش بر عهده كسانى است كه آن را تغيير مى‌دهند. آرى، خداوند شنواى داناست».