شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٧ - ٩/ ٥ قرآن، نه خالق است و نه مخلوق

خداوند بود و چيزى غير از خدا، اعم از شناخته و ناشناخته نبود. خداوند بود؛ ولى نه متكلّم، نه اراده كننده، نه متحرّك و نه فاعل. پروردگار ما، والا و ارجمند است.

همه اين صفت‌ها وقتى پديد آمدند كه فعل از او پديد آمد. پروردگار ما والا و ارجمند است.

قرآن، كلام خدا، ناآفريده است. اخبار پيش از شما و خبرهاى پس از شما، در آن است و از جانب خداوند، بر محمّد، پيامبر خدا، فرستاده شد».

٤٤٥ الكافى‌- به نقل از ابو بصير-: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى‌فرمود: «خداوند، پروردگار ما، همواره بود. علم، در ذات او بود، در حالى كه معلومى نبود. شنيدن، در ذات او بود، در حالى كه شنيدنى‌اى نبود. ديدن، در ذات او بود، در حالى كه ديدنى‌اى نبود. قدرت، در ذات او بود، در حالى كه كارى كه قدرت در آن صرف شود، نبود. وقتى اشيا را پديد آورد و معلومْ پديدار شد، علم خدا به آن، تحقّق يافت، و شنوايى خدا بر شنيدنى‌ها و بينايى خدا بر ديدنى‌ها و قدرت خدا بر كارهاى شدنى، تعلّق گرفت».

گفتم: پس خداوند، همواره متحرّك بوده است؟

فرمود: «خداوند، برتر از اين است كه متحرّك باشد. حركت، صفت حادثى است كه با فعل، پديد مى‌آيد».

گفتم: پس خداوند، همواره متكلّم بوده است.

فرمود: «كلام، صفتى حادث است و ازلى نيست. خداوند بود؛ ولى متكلّم نبود».

٤٤٦ امام رضا عليه السلام‌- وقتى در باره قرآن پرسيده شد-: قرآن، كلام خدا و غير مخلوق است. آن وقت كه به قرآن، سخن گفتى و خواندى و زبان گشودى، كلام و خبر و قصّه است.

٩/ ٥ قرآن، نه خالق است و نه مخلوق‌

٤٤٧ تفسير العيّاشى‌- به نقل از زُراره-: از امام باقر عليه السلام در باره قرآن پرسيدم: آيا خالق است؟