شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٣ - ٥/ ٨ ابن دحداح و قرض دادن بهترين بوستانش در راه خداوند متعال

٥/ ٧ ابو طلحه و انفاق كردن محبوب‌ترين مِلكش در راه خدا

٦٠٧ صحيح البخارى‌- به نقل از انَس-: ابو طلحه، بيش از ديگر انصار، نخلستان در مدينه داشت و از بين آنها به بَيرَحا،[١] علاقه بيشترى داشت. اين نخلستان، رو به روى مسجد بود و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وارد آن مى‌شد و از آب گوارايى كه در آن بود، مى‌نوشيد. چون آيه: «هرگز به نيكوكارى نمى‌رسيد تا از آنچه دوست داريد، انفاق كنيد» نازل شد، ابو طلحه رو به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كرد و گفت: اى پيامبر خدا! خداوند- تبارك و تعالى- مى‌فرمايد: «هرگز به نيكوكارى نمى‌رسيد تا از آنچه دوست داريد، انفاق كنيد»، و من، بَيرَحا را از همه اموالم، دوست‌تر مى‌دارم و آن را براى خدا، صدقه دادم. اميدوارم كه نيكى و اندوخته‌اى نزد خداوند براى من باشد. پس- اى پيامبر خدا- آن را براى هر موردى كه خدا امر كرده است، قرار دهيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آفرين! اين، مالِ سودآورى است، اين، مال سودآورى است! آنچه تو گفتى، شنيدم؛ ولى به نظر من، آن را براى خويشاوندانت قرار ده».

ابو طلحه گفت: اين كار را مى‌كنم، اى پيامبر خدا!

سپس آن باغ را ميان نزديكان و عموزادگانش قسمت كرد.

٥/ ٨ ابن دَحداح و قرض دادن بهترين بوستانش در راه خداوند متعال‌

٦٠٨ المعجم الأوسط- به نقل از عمر بن خطّاب-: چون آيه: «كيست كه به خدا قرضى نيكو دهد؟» نازل شد، ابن دَحداح گفت: اى پيامبر خدا! آيا پروردگار ما، از ما تقاضاى قرض مى‌كند؟

فرمود: «آرى».

ابن دَحداح گفت: من، دو بوستان دارم: يكى در [منطقه‌] عاليه [بالا دست‌] و ديگرى‌

[١]. بيرحا( به فتح و كسر با، و فتح و ضمّ را، و مدّ و قصر آن)، نام مِلكى( بوستانى) در مدينه بوده است.