٤٥٨ مجمع البيان‌- به نقل از ابن عبّاس-: يهوديان، پيروزى مى‌جستند؛ يعنى پيش از بر انگيخته شدن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به نبوّت، مى‌گفتند كه هر گاه او ظهور كند، به واسطه او بر اوس و خزرج، پيروز خواهند شد؛ امّا چون خداوند، ايشان را از عرب‌ها بر انگيخت، بنى اسرائيل، به او كفر ورزيدند و آنچه را در باره‌اش مى‌گفتند، انكار كردند.

مُعاذ بن جَبَل و بِشْر بن بَراء بن معرور، به يهوديان گفتند: اى گروه يهود! از خدا بترسيد و اسلام آوريد. شما قبلًا زمانى كه ما مشرك بوديم، مى‌گفتيد كه با ظهور محمّد، بر ما پيروز خواهيد شد و در وصف او سخن مى‌گفتيد و از مبعوث شدنش ياد مى‌كرديد.

سلام بن مِشكَم، از گروه بنى نضير، گفت: او چيزى كه ما آن را بشناسيم، برايمان نياورده است. او همان كسى نيست كه برايتان مى‌گفتيم.

پس خداوند متعال، اين آيه‌[١] را فرو فرستاد.

٤٥٩ تفسير الطبرى‌- به نقل از ابن عبّاس، در باره آيه شريف: «و از ديرباز [در انتظار آن‌]، بر كسانى كه كافر شده بودند، پيروزى مى‌جستند»-: مى‌فرمايد: مى‌گفتند كه با ظهور محمّد صلى الله عليه و آله، بر مشركان عرب، پيروز خواهند شد. مقصود از آنان [كه اين سخن را مى‌گفتند]، اهل كتاب است؛ امّا چون خداوند، محمّد صلى الله عليه و آله را بر انگيخت و او را از غيرِ خود ديدند، به انكارش پرداختند و بر او حسادت ورزيدند.

٤٦٠ الدرّ المنثور- به نقل از ابن عبّاس-: يهوديان مدينه، پيش از آمدن پيامبر صلى الله عليه و آله، هر گاه با مشركان عربِ مجاور خود، مانند قبايل اسَد و غَطَفان و جُهَينه و عُذره، مى‌جنگيدند، اظهار اميدوارى مى‌كردند كه بر آنها پيروز مى‌شوند و چيره مى‌گردند و با نام پيامبر خدا، بر ضدّ آنان دعا مى‌كردند و مى‌گفتند: بار خدايا! اى پروردگار ما! به نام پيامبرت و به حقّ كتابت كه بر او نازل مى‌كنى و وعده‌مان داده‌اى كه در آخرْزمان، مبعوثش خواهى كرد، ما را بر اينان، يارى بخش.

[١]. اشاره است به آيه« و هنگامى كه از جانب خدا، كتابى كه تأييد كننده آنچه نزد آنان است، برايشان آمد و از ديرباز[ در انتظار آن‌]، بر كسانى كه كافر شده بودند، پيروزى مى‌جستند. پس همين كه آنچه‌[ از اوصافش‌] مى‌شناختند، برايشان آمد، انكارش كردند. پس لعنت خدا بر كافران باد!»( بقره: آيه ٨٩).