شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٥ - ٢/ ٢ شفاى دلها

«بگو: آن، براى كسانى كه ايمان آورده‌اند، ره‌نمود و شفا است».

«و ما آنچه را براى مؤمنان، مايه درمان و رحمت است، از قرآن، نازل مى‌كنيم؛ ولى براى ستمگران، جز بر زيان آنها نمى‌افزايد».

حديث‌

٥٤٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند، كسى را كه قرآن شفايش نبخشد، شفا نمى‌دهد.

٥٤٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خدا كسى را كه از قرآن شفا نجويد، شفا نمى‌دهد.

٥٤٦ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به راستى كه اين قرآن، ريسمان خدا، نور روشنگر و شفاى سودمند است.

٥٤٧ امام على عليه السلام: كلام خدا، داروى دل است.

٥٤٨ امام على عليه السلام: بدانيد كه براى هيچ كس، پس از قرآن، نيازمندى‌اى، و نه براى هيچ كس پيش از آن، بى‌نيازى‌اى وجود ندارد. پس شفاى دردهاى خويش را از قرآن بخواهيد و در گرفتارى‌هايتان، از آن كمك بجوييد.

٥٤٩ امام على عليه السلام‌- در توصيف قرآن-: در قرآن، درمان بزرگ‌ترين دردهاست: درد كفر و نفاق و انحراف و گم‌راهى.