شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٩ - ٨/ ١ معناى نسخ و حكمت آن

فصل هشتم: نسخ در قرآن‌

٨/ ١ معناى نسخ و حكمت آن‌

قرآن‌

«هر حكمى را نسخ كنيم يا آن را به [دست‌] فراموشى بسپاريم، بهتر از آن يا مانندش را مى‌آوريم. مگر نمى‌دانى كه خدا بر هر كارى تواناست؟».

«و چون حكمى را به جاى حكم ديگر بياوريم- و خدا به آنچه به تدريج، نازل مى‌كند، داناتر است-، مى‌گويند: «جز اين نيست كه تو، دروغ‌بافى.» [نه؛] بلكه بيشتر آنان، نمى‌دانند.

بگو: آن را روح القُدُس، از طرف پروردگارت، به حق فرود آورده تا كسانى را كه ايمان آورده‌اند، استوار گردانَد و براى مسلمانان، هدايت و بشارتى است».

حديث‌

٣٨١ امام على عليه السلام: قرآن، برخى از [آيات‌] آن، برخى [آيات‌] ديگرش را نسخ مى‌كرد و به فرمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، آخرينِ آن گرفته مى‌شد. آخرين چيزى كه بر او نازل شد، سوره مائده بود كه ماقبلش را نسخ كرد و خودِ آن را چيزى نسخ نكرد.

٣٨٢ تفسير العيّاشى‌- به نقل از مَسعَدة بن صدقه-: از امام صادق عليه السلام در باره ناسخ و منسوخ، و محكم و متشابه پرسيدم. فرمود: «ناسخ، آن چيزى است كه همچنان بر