شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥١ - ٨/ ٢ شناخت ناسخ و منسوخ

جاست و به آن عمل مى‌شود. منسوخ، چيزى است كه به آن عمل مى‌شده؛ ولى بعد، آيه‌اى آمده و آن را نسخ كرده است. متشابه، آيه‌اى است كه بر كسى كه از آن شناخت ندارد، مُشتبه مى‌شود».

٣٨٣ تفسير العيّاشى‌- به نقل از ابو محمّد هَمْدانى، از مردى-: از امام صادق عليه السلام در باره ناسخ و منسوخ، و محكم و متشابه پرسيدم. فرمود: «ناسخ، آن است كه به قوّت خود، باقى بماند. منسوخ، آن است كه پايان يافته است. محكم، آن است كه بِدان عمل شود و متشابه، آن است كه برخى از آن به برخى ديگرش، شبيه باشد».

٨/ ٢ شناخت ناسخ و منسوخ‌

٣٨٤ تفسير العيّاشى‌- به نقل از ابو عبد الرحمان سُلَمى-: على عليه السلام بر قاضى‌اى گذشت و فرمود: «آيا ناسخ را از منسوخ، باز مى‌شناسى؟».

گفت: خير.

فرمود: «هم خود به هلاكت در افتاده‌اى و هم ديگران را به هلاكت مى‌افكنى! تأويل هر حرفى از قرآن، بر چند وجه است».

٣٨٥ امام باقر عليه السلام: قرآن، ظاهرى دارد و باطنى، محكمى و متشابهى، و ناسخى و منسوخى.

٣٨٦ امام باقر عليه السلام: قرآن، به صورت ناسخ و منسوخ، نازل شده است.

٣٨٧ امام صادق عليه السلام: از چيزهايى كه امام بايد دارا باشد، پاك كردن [خود] و پاك بودن از گناهان و معصيت‌هاى مهلكى است كه موجب آتش [دوزخ‌] مى‌گردد. ديگر، برخودارى از علمى كه تمام آنچه از حلال و حرام را كه امّت، بِدان نياز دارند، روشن كند. ديگر، علم به كتاب [آسمانى‌] آن و شناخت خاص و عام، و محكم و متشابه، و ريزه‌كارى‌هاى علوم آن، و تأويلات شگفت‌انگيز آن، و ناسخ و منسوخش.