شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٨٧ - ٧/ ٢ درمان درد گلو

بر كوهى فرو مى‌فرستاديم ...»-: براى پيامبر صلى الله عليه و آله تلاوت كردم. چون به اين آيه رسيدم، به من فرمود: «دستت را بر سرت بگذار؛ زيرا زمانى كه جبرئيل، اين آيه را بر من فرود آورد، گفت: دستت را بر سرت بگذار؛ چرا كه اين آيه، شفاى هر دردى است، بجز مرگ».

٧٠٦ امام على عليه السلام‌- در فضيلت قرآن-: آگاه باشيد كه علم آينده، و خبر از گذشته، و دواى دردهاى شما، و مايه‌هاى سامان بخشيدن به امور شما، در قرآن هست.

٧٠٧ امام على عليه السلام‌- در توصيف و معرّفى قرآن-: خداوند، آن را زُداينده عطشِ دانشمندان، قرار داده است ... و دارويى كه پس از آن، دارويى نيست، و نورى كه با آن، تاريكى‌اى نيست.

٧٠٨ امام رضا عليه السلام‌- در فقه منسوب به ايشان-: بيماران خود را با صدقه درمان كنيد و براى بيمارى‌هاى خود، از قرآن شفا بجوييد؛ زيرا كسى كه قرآن، شفايش ندهد، هيچ چيز ديگرى او را شفا نمى‌بخشد.

٧٠٩ مكارم الأخلاق‌- به نقل از عالِم‌[١]-: در قرآن، شفاى هر دردى است.

ر. ك: ص ٣٦١ (شفاى دل‌ها).

٧/ ٢ درمان درد گلو

٧١٠ شُعَب الإيمان‌- به نقل از واثلة بن اسقَع-: مردى به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از دردِ گلويش شكايت كرد. ايشان فرمود: «بر تو باد قرائت قرآن!».

[١]. عالم، لقبى است كه در روزگار تقيّه و پس از آن، بر امام كاظم عليه السلام اطلاق مى‌گرديد.