شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٨ - ٢ - ٢ اشارههاى قرآن به اسرار آفرينش

نداشته‌اند:

«وَ كُلًّا جَعَلْنا صالِحِينَ\* وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ.[١]

همه را شايسته قرار داديم. و آنها را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما هدايت مى‌كنند. به آنها انجام كارهاى خير و اقامه نماز و پرداخت زكات را وحى كرديم، و آنان پرستندگان ما بودند».

آنان در راه اداى رسالت توحيدى خويش، محروميت‌ها، هجرت‌ها، تهمت‌ها، اهانت‌ها و دشوارى‌هاى بسيارى را، براى رضاى خداوند بر خود هموار ساختند. آرى، چنين كسانى حامل وحى وامانتدار رسالت حق بوده‌اند.

«اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ.[٢]

خداوند داناتر است كه رسالتش را در كجا قرار مى‌دهد».

٢- ٢. اشاره‌هاى قرآن به اسرار آفرينش‌

طبيعت‌نمايى و اشاره‌هاى علمى قرآن به رازهاى نهفته در دل كاينات، نمودى ديگر از قلمروهاى شگفتى‌زاى اين كتاب بى‌همتاست. قرآن، كتابى است كه براى هدايت و تربيت انسان فرود آمده است و كتاب انسان‌پرورى است، نه طبيعت‌شناسى؛ ليكن از آن جا كه گوينده آن، آفريدگار و رازآگاه به اسرار گيتى است، بالطبع به تناسب موضوعات مورد توجّه، چهره‌هايى از عرصه وجود در گفتار او تبلور مى‌يابد كه جلوه‌نماى اسرارى از تكوين حيات مى‌گردد:

«قُلْ أَنْزَلَهُ الَّذِي يَعْلَمُ السِّرَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ.[٣]

بگو: آن كه راز را در آسمان‌ها و زمين مى‌داند، آن را فرو فرستاده است».

[١]. انبيا: آيه ٧٢- ٧٣.

[٢]. انعام: آيه ١٢٤.

[٣]. فرقان: آيه ٦.