شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٣ - د - آنچه پدران خود را بر آن يافتهايم، ما را بس است

و چون خداوند، بارها بر ردّ آنان، حجّت و دليل آورد، گفتند: اگر هم بناست بشرى باشد، افراد ديگرى غير از محمّد هستند كه به پيامبرى شايسته‌ترند. پس چرا اين قرآن، بر مردى بزرگ از اين دو شهر، فرو فرستاده نشد؟ ... و مقصودشان وليد بن مُغَيره مخزومى بود كه به او «گُل سرسبد قريش» مى‌گفتند؛ به او از مكّه، و به مسعود بن عمرو بن عبيد اللَّه ثقفى از طائف.

خداوند عز و جل در پاسخ آنان مى‌فرمايد: «آيا آنان اند كه رحمت پروردگارت را تقسيم مى‌كنند؟» [نه؛ بلكه‌] من آنچه را بخواهم، انجام مى‌دهم.

د- آنچه پدران خود را بر آن يافته‌ايم، ما را بس است‌

قرآن‌

«و چون به آنان گفته شود: به سوى آنچه خدا نازل كرده و به سوى پيامبر [ش‌] بياييد، مى‌گويند: «آنچه پدران خود را بر آن يافته‌ايم، ما را بس است». آيا هر چند پدرانشان چيزى نمى‌دانسته و هدايت، نيافته بودند [، باز در خور پيروى اند]؟».

«و چون به آنان گفته شود: «از آنچه خدا نازل كرده است، پيروى كنيد»، مى‌گويند: « [نه؛] بلكه از چيزى كه پدران خود را بر آن يافته‌ايم، پيروى مى‌كنيم». آيا هر چند پدرانشان چيزى را درك نمى‌كرده و به راه صواب نمى‌رفته‌اند [، باز در خور پيروى اند]؟».

حديث‌

٣٧٥ التبيان فى تفسير القرآن‌- به نقل از ابن عبّاس-: پيامبر صلى الله عليه و آله يهوديان را كه اهل كتاب بودند، به اسلام دعوت نمود؛ امّا آنها گفتند: ما از چيزى كه پدران خود را بر آن يافته‌ايم، پيروى مى‌كنيم؛ زيرا آنان، از ما داناتر و بهتر بوده‌اند.

پس خداوند عز و جل اين آيه را فرو فرستاد: «و چون به آنان گفته شود: از آنچه خدا نازل كرده است، پيروى كنيد، مى‌گويند: « [نه؛] بلكه از چيزى كه پدران خود را بر آن يافته‌ايم، پيروى مى‌كنيم». آيا هر چند پدرانشان، چيزى را درك نمى‌كرده و به راه صواب نمى‌رفته‌اند [، باز در خور پيروى اند]؟».

٣٧٦ مجمع البيان‌- در باره اين سخن خداى متعال: «و چون به آنان گفته شود: «از آنچه خدا نازل‌