شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٨١ - ٦/ ٦ خواص خواندن صد آيه از قرآن

٦٩٥ سنن الدارِمى‌- به نقل از انفَع بن عبد كلاعى-: مردى گفت: ... اى پيامبر خدا! كدام آيه را دوست دارى به تو و امّتت برسد؟

فرمود: «آخر سوره بقره را؛ زيرا از خزانه‌هاى رحمت خدا در زير عرش اوست كه آن را به اين امّت، عطا كرده است. هيچ خيرى از خيرهاى دنيا و آخرت نيست، مگر آن كه اين آيه، آن را در بر دارد».

٦٩٦ صحيح مسلم‌- به نقل از ابن عبّاس-: جبرئيل عليه السلام نزد پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بود كه صدايى از بالاى سرِ خود شنيد. سرش را بلند كرد و گفت: اين، درى از آسمان است كه امروز، باز شد و تا كنون، هرگز باز نشده بود.

پس فرشته‌اى از آن، فرود آمد. جبرئيل عليه السلام گفت: اين، فرشته‌اى است كه به زمين آمد و تا به امروز، هرگز فرود نيامده بود.

آن فرشته، سلام كرد و گفت: بشارت باد تو را به دو نورى كه به تو داده شد و به هيچ پيامبرى پيش از تو، داده نشده‌اند: فاتحة الكتاب و آيات پايانى سوره بقره. هيچ حرفى از آن دو را نمى‌خوانى، مگر آن كه [آنچه با آنها از خدا بخواهى،] به تو داده مى‌شود.

٦/ ٦ خواصّ خواندن صد آيه از قرآن‌

٦٩٧ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس صد آيه بخواند، در زمره «فرمان‌بُرداران» نوشته مى‌شود.

٦٩٨ امام على عليه السلام: هر كس صد آيه از قرآن، از هر جاى قرآن كه خواست، بخوانَد و سپس هفت مرتبه بگويد: «يا اللَّه!»، اگر كوه را نفرين كند، به خواستِ خدا، آن را از جاى بر خواهد كَند.