٤٠١ تفسير الطبرى‌- به نقل از همام بن يحيى-: از قتاده در باره اين آيه: «كسانى از شما كه مرگشان فرا مى‌رسد و همسرانى بر جاى مى‌گذارند، [بايد] براى همسران خويش وصيّت كنند تا آنان را براى يك سال بهره‌مند سازند و [از منزل‌] بيرون نكنند» پرسيدم. گفت: زن شوهر مرده، تا يك سال، نفقه و حقّ سكونت در منزل شوهرش را داشت، تا زمانى كه خودش نمى‌رفت.

بعدها اين [روش و حكم‌] در سوره نساء نسخ شد و براى او ارث مشخّصى قرار داده شد:

اگر فرزند دارد، يك هشتم، و اگر فرزند ندارد، يك چهارم. وعده زن [شوهر مرده‌] چهارماه و ده روز شد. خداوند- كه يادش والاست- فرمود: «كسانى از شما كه مرگشان فرا مى‌رسد و همسرانى بر جاى مى‌گذارند، چهار ماه و ده روز انتظار مى‌برند». اين آيه، آن قبلى را كه [مربوط به ماندن‌] يك سال [در خانه بود]، نسخ كرد.

٤٠٢ تفسير الطبرى‌- به نقل از [عبد اللَّه‌] بن عباس، در باره اين سخن خداوند متعال: «كسانى از شما كه مرگشان فرا مى‌رسد و همسرانى برجاى مى‌گذارند، [بايد] براى همسران خويش وصيّت كنند تا براى يك سال بهره‌مندشان سازند و [از منزل‌] بيرون نكنند»-: اگر مرد مى‌مرد، زنش تا يك سال در خانه او عدّه نگه مى‌داشت و از مال او به زن انفاق مى‌شد. سپس خداوند- كه يادش والاست-، نازل فرمود: «كسانى از شما كه مرگشان فرا مى‌رسد و همسرانى بر جاى مى‌گذارند، چهار ماه و ده روز انتظار مى‌برند». اين، عدّه زن شوهر مرده بود، مگر اين كه باردار باشد كه عدّه‌اش زايمان بود.

و در باره ارثِ او فرمود: «اگر شما فرزند نداريد، از مال ارث، يك چهارم، و اگر فرزند داريد، يك هشتم، سهم آنهاست». پس خداوند، ارث زن را مشخّص كرد و وصيّت و نفقه منتفى شد.

پنج. آيه ١٠٢ سوره آل عمران‌

«اى كسانى كه ايمان آورديد! از خداوند، چنان پروا كنيد كه شايسته پروا كردن از اوست و در حال تسليم و فرمانبرى بميريد».

٤٠٣ تفسير العيّاشى‌- به نقل از ابو بصير-: از امام صادق عليه السلام در باره اين سخن خداوند: «از خداوند، چنان پروا كنيد كه شايسته پروا كردن از اوست» پرسيدم.

فرمود: اين، نسخ شده است. گفتم: چه آيه‌اى آن را نسخ كرده است؟