شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٩ - ٥/ ٥ تأثير دو آيه از سوره زلزال

گفت: به خدا سوگند كه مرا نه علاقه‌اى به دنياست و نه شوقى به شما [كه موجب گريه‌ام شده باشد]؛ بلكه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه آيه‌اى از كتاب خدا را مى‌خواند كه در آن، از آتش [دوزخ‌]، ياد شده است: «و هيچ يك از شما نيست، مگر به آن وارد مى‌شود. اين امر، همواره بر پروردگارت، حكمى قطعى است»، و من نمى‌دانم كه پس از وارد شدنم [به آتش‌]، چگونه از آن خارج شوم!

مسلمانان گفتند: خدا يارتان باشد و از شما، دفاع كند و شما را سالم، به سوى ما باز گردانَد!

عبد اللَّه بن رواحه گفت:

امّا من از [خداوند] مهربان، آمرزش مى‌خواهم‌

و ضربتى كوبنده كه خون بپراكَنَد

يا ضربتى كُشنده با دستانى محكم‌

با نيزه‌اى كه روده‌ها و جگر را از هم بدَرَد

تا چون بر جسدم بگذرند، بگويند:

چه جنگاور رشيدى! راستى كه رشيد بوده‌اى!

٥/ ٥ تأثير دو آيه از سوره زلزال‌

٦٠٣ السنن الكبرى‌- به نقل از صَعصَعه، عموى فَرَزدَق-: بر پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شدم. شنيدم كه مى‌گويد: «پس هر كه به وزن ذرّه‌اى نيكى كند، آن را مى‌بيند، و هر كه به وزن ذرّه‌اى بدى كند، آن را مى‌بيند».

مرا باكى نيست كه جز همين‌ها را نشنوم. [همين دو آيه‌] مرا بس است، مرا بس است!