شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢٩ - طرح مسئله

داده‌اند، ايمان نمى‌آورند».

«الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ‌.[١]

كسانى كه كتاب آسمانى به آنان داده‌ايم، او (پيامبر) را همچون فرزندان خود مى‌شناسند؛ (ولى) جمعى از آنان، حق را آگاهانه كتمان مى‌كنند!»

گرچه بسيارى از آنها به كتمان حقيقت دست زدند و به انكار امرى پرداختند كه به آن معرفت داشتند:

«وَ لَمَّا جاءَهُمْ كِتابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكافِرِينَ‌.[٢]

و هنگامى كه از طرف خداوند، كتابى براى آنها آمد كه موافق نشانه‌هايى بود كه با خود داشتند، و پيش از اين به خود نويد پيروزى بر كافران مى‌دادند (كه با كمك آن، بر دشمنان پيروز گردند). با اين همه، هنگامى كه اين كتاب، و پيامبرى را كه از قبل شناخته بودند نزد آنها آمد، به او كافر شدند؛ لعنت خدا بر كافران باد!»

در مرحله سوم، و در پى كتمان و انكار پاره‌اى از اهل كتاب، آيات قرآن به افشاى نشانى بشارت‌ها در ميراث مكتوب حاضر در نزد خودشان مى‌پردازد تا براى حق‌جويان جاى هيچ ابهامى باقى نگذارد. اين بار به آنها يادآورى مى‌كند كه براى يافتن نشانى پيامبر خاتم صلى الله عليه و آله لازم نيست كه مسير دور و ناآشنايى را بپيمايند، بلكه كافى است كه به تورات و انجيل موجود مراجعه كنند تا نام و اوصاف پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و يارانش را بيابند. در واقع، قرآن كريم، يادآور مى‌شود كه اهل كتاب حتى اگر بخواهند بر آگاهى‌هاى برخاسته از سنّت دينىِ شفاهىِ خود از پيامبر اسلام هم سرپوش بگذارند، آيات موجود در تورات و انجيلشان گواهى روشن براى اهل‌

[١]. بقره، آيه ١٤٦.

[٢]. بقره، آيه ٨٩.