شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٩ - ٢ - ٢ اشارههاى قرآن به اسرار آفرينش

مطالعه نمونه‌هايى از اين آيات، زمينه تدبّر و تنبّه خواهد بود.

در تبيين گسترش پيوسته فضاى كيهانى:

«أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْ‌ءٍ حَيٍّ أَ فَلا يُؤْمِنُونَ.[١]

آيا كافران نديدند كه آسمان‌ها و زمين به هم پيوسته بودند و ما آنها را از يكديگر باز كرديم و هر چيز زنده‌اى را از آب قرار داديم؟ آيا ايمان نمى‌آورند».

«وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ.[٢]

و ما آسمان را با قدرت بنا كرديم و همواره آن را وسعت مى‌بخشيم».

در اشاره به جاذبه عمومى فضاى كيهانى:

«اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها.[٣]

خدا همان كسى است كه آسمان‌ها را، بدون ستون‌هايى كه ببينيدشان برافراشت».

امير بيان نيز جاذبه عمومى را از گواهان آفرينش معرفى مى‌كند:

فَمِن شواهدِ خَلقهِ خَلقُ السَّماواتِ مُوَطَّداتٍ بِلا عَمَدٍ، قائماتٍ بِلا سندٍ.[٤]

در اشاره به حركت زمين:

«وَ تَرَى الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ إِنَّهُ خَبِيرٌ بِما تَفْعَلُونَ.[٥]

و كوه‌ها را مى‌بينى و مى‌پندارى كه بى‌حركت اند، حال آن كه ابرآسا در حركت اند.

اين، صنع خدايى است كه هر چيزى را دركمال استوارى پديد آورده است. در حقيقت، او به آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است».

[١]. انبيا: آيه ٣٠.

[٢]. ذاريات: آيه ٤٧.

[٣]. رعد: آيه ٢.

[٤]. ر. ك: ج ١ ص ٣٨٨ ح ٢٥٧.

[٥]. نمل: آيه ٨٨.