شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٥ - ٥/ ٨ ابن دحداح و قرض دادن بهترين بوستانش در راه خداوند متعال

در سافله [پايين دست‌]. آن را كه بهتر است، به پروردگارم قرض دادم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «من هم آن را براى يتيمى قرار دادم كه تحت سرپرستى شماست».

سپس فرمود: «چه بسيار خرمابُنانى كه در بهشت، در اختيار ابن دَحداح است!».

٦٠٩ مستدرك الوسائل‌- به نقل از شيخ ابو الفتوح رازى در تفسيرش-: هنگامى كه آيه: «كيست كه به خدا قرضى نيكو دهد؟» نازل شد، مردى از صحابه به نام ابو دَحداح، خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! آيا خداوند متعال، از ما قرض مى‌خواهد، در حالى كه او از ما بى‌نياز است؟!

فرمود: «آرى. براى اين كه شما را به بهشت ببَرَد».

ابو دَحداح گفت: اى پيامبر خدا! اگر من به خداوند متعال، قرض دهم، آيا بهشت را برايم ضمانت مى‌كنى؟

فرمود: «آرى. هر كس چيزى صدقه بدهد، همانند آن در بهشت براى او خواهد بود».

ابو دَحداح گفت: اى پيامبر خدا! همسرم (امّ دَحداح) نيز با من خواهد بود؟

فرمود: «آرى».

گفت: و اين دخترم، دَحداحه؟

فرمود: «آرى».

ابو دحداح گفت: پس، دستت را به من بده.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دستش را در دست او نهاد. ابو دَحداح گفت: اى پيامبر خدا! من، دو باغ دارم: يكى در بالاى مدينه است و ديگرى در پايين آن، و غير از اين دو، چيزى ندارم. هر دو را به خداوند متعال، قرض دادم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «نه. يكى را قرض بده و ديگرى را براى زندگى خودت و خانواده‌ات بگذار».

گفت: اى پيامبر خدا! حال كه اين را فرمودى، پس گواه باش كه بهترين اين دو باغ، از آنِ خداوند متعال است؛ يعنى همان باغى كه شصت خرمابُن دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «خدا، پاداش تو را بهشت قرار دهد!».

آن گاه ابو دَحداح، به سوى همسر و فرزندانش كه در آن باغ، ميان درختان مى‌گشتند