حديث اسلامى، خاستگاه ها و سير تطور - موتسكى، هارالد - الصفحة ٥٣٢

و مجالس يادبود شهدا در ايران‌[١] و نوار غزّه در فلسطين تكرار مى‌شود.[٢] در يك سخنرانى يادبود، طى مراسمى كه در چهلم (اربعين) شهادت عصام عزيز براهمه اهل غزه برگزار شده بود، نامزد او چنين گفت:

من پذيرفته‌ام (خوشحالم- ارتضيتُ) كه عروسيم بايد يك عروسى فلسطينى باشد كه در يك ميدان (نبرد) واحد يا در شبى واحد به پايان نمى‌رسد. چرا كه اين يك عروسى فلسطينى است كه با خون آميخته و با صفير گلوله‌ها آراسته شده است. و اين سرنوشت ما است: مادر بايد با (قربانى كردن) فرزندش (راه را) روشن كند و خواهر بايد برادرش را از دست بدهد و زن بايد با ميل خويش شوهرش را به عنوان هديه‌اى به حوريان بهشتى تقديم كند و از اين طريق ما مراسم عروسى را يكى پس از ديگرى برگزار ميكنيم.[٣]

[١]. نك.

W. Schmucker," Iranische Martyretest amente", in: Die Welt des Islam ٧٢) ٧٨٩١(, ٦٣٢ ٢٤٢; A. Khairallah, ٤٨١ ff.

[٢]. نك يادنامه و مقاله دكتر الرَنتيسى، خ مُحجِز، دكتر ع. العَريان وحماس( جناح غزه)، در: غ. دَوعَر: عماد عقل: أسطورة الجهاد والمقاومة، لندن ١٩٩٤،( به ترتيب) ١٦٤، ١٧٨، ١٨٠، ١٨١، ١٩٩.

[٣]. شهداء مع سبق الاصرار، ٦٥.