موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٧٩ - فصل سوم در آداب قلبيّه سالك است هنگام توجه به آب براى طهارت

رؤيت صفت و فعل تطهير شود. و با آب نازل از سماء حضرتِ حكمِ عدل، قذارات خلقيه باطنيه تطهير شود. و با آب نازل از سماء غفّاريت، ذنوب عباد تطهير شود. و با آب نازل از سماء ملكوت، قذارات صوريه تطهير شود. پس معلوم شد كه حق تعالى آب را مفتاح قرب و دليل بساط رحمت خويش قرار داده. پس از آن، در حديث شريف دستور ديگرى دهد و راه ديگرى براى اهل سلوك و مراقبه مفتوح فرمايد؛ مى‌فرمايد:

و تفكّر نما در صفاى آب و رقّت و طهارت و بركت آن و لطافت ممزوج شدن آن با هر چيزى. و استعمال كن آن را در تطهير آن اعضايى كه خداوند امر فرموده تو را به پاكيزه نمودن آنها. و ادا كن آداب آنها را در فريضه‌ها و سنّت‌هاى الهى؛ زيرا كه در تحت هر يك از آنها فائده‌هايى است بسيار كه چون استعمال نمايى آنها را به احترام، منفجر شود از براى تو- در نزديكى- چشمه‌هاى فائده‌هاى آن.

اشاره فرموده در اين حديث شريف به مراتب طهارت به طريق كلّى. و چهار مرتبه كلّى آن را بيان فرموده، كه يكى از مراتب آن اين است كه تا اين‌جاى حديث شريف مذكور است و آن، تطهير اعضاء است. و اشاره فرموده به اين‌كه اهل مراقبه و سلوك الى اللَّه نبايد واقف به صور و ظواهر اشيا شوند، بلكه بايد ظاهر را مرآت باطن قرار دهند و از صور، حقايق را كشف كنند و به تطهير صورى قناعت نكنند كه آن، دام ابليس است. پس، از صفاى آب پى به تصفيه اعضاء برند و آنها را با ادا نمودن فرائض و سنن الهيه تصفيه كنند و صفا دهند و از رقّت‌