موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٨٦ - خاتمه احاديث شريفه در فضل سوره توحيد

وهب بن وهب از حضرت علىّ بن الحسين- سلام اللَّه عليهما- نيز كلامى در تفسير «صمد» نقل كند. و از حضرت باقر العلوم نيز كلامى راجع به اسرار حروف «الصمد» ذكر كند. پس، گويد كه حضرت باقر عليه السلام فرمود: «اگر يافته بودم از براى علمى كه خداوند به من مرحمت فرموده حمله‌اى، همانا نشر مى‌دادم توحيد و اسلام و ايمان و دين و شرايع را از «الصمد». چگونه از براى من چنين شود با آن كه جدّم اميرالمؤمنين نيافت حمله‌اى براى علمش حتى آن كه آه دردناك مى‌كشيد و مى‌فرمود بالاى منبر:" سؤال كنيد از من قبل از آن كه مرا نيابيد. همانا بين اضلاع سينه من است علم بزرگى؛ آه آه، كه نمى‌يابم حمله آن را"»[٦٦٨].

خاتمه: احاديث شريفه در فضل سوره توحيد

ما ختم مى‌كنيم اين مقام را به ذكر بعض احاديث شريفه در فضل اين سوره مباركه؛ گرچه احاديث در فضل آن به قدرى است كه از حوصله اين مختصر خارج است.

در كافى شريف سند به حضرت باقر العلوم عليه السلام رساند كه فرمود: «كسى كه قرائت كند «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را يك مرتبه، مبارك شود بر او، و كسى كه دو مرتبه بخواند، مبارك شود بر او و بر اهلش، و كسى كه سه مرتبه بخواند، مبارك شود بر او و اهلش و بر همسايگانش، و كسى كه دوازده مرتبه بخواند، خداوند بنا كند از براى او در بهشت دوازده قصر؛ پس حفظه مى‌گويند ما را ببريد قصرهاى برادر خود فلان را ببينيم، و كسى كه صد مرتبه بخواند، آمرزيده شود گناه بيست و پنج سالش غير از دماء و اموال، و كسى كه چهار صد مرتبه بخواند، از براى او است اجر چهار صد نفر شهيد كه همه آنها اسب‌هايشان پى شده باشد و

[٦٦٨] - التوحيد، صدوق، ص ٩٢، حديث ٦.