موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٨ - فصل هفتم در بيان تفهيم است

خستگى ذكر مرتفع گردد. و اين ادب براى كسانى كه مبتدى هستند خيلى لازم است.

و بايد دانست كه يكى از نكات تكرار اذكار و ادعيه و دوام ذكر و عبادت همين است كه زبان قلب گشوده و قلب ذاكر و داعى و عابد گردد، و تا اين ادب ملحوظ نشود زبان قلب گشوده نشود.

و در احاديث شريفه اشاره به اين معنا شده است؛ چنانچه در كافى شريف از حضرت صادق- سلام اللَّه عليه- حديث كند كه حضرت اميرالمؤمنين- سلام اللَّه عليه- در ضمن بعضى از آداب قرائت فرمودند: «وَلكِنِ اقْرَعُوا[٦٠] بِهِ قُلُوبَكُمُ الْقاسِيَةَ، وَلَا يَكُنْ هَمُّ أَحَدِكُمْ آخِرَ السُّورَة»[٦١].

و در حديث كافى است كه حضرت صادق به أبواسامه فرمود: «يَا أبَا اسَامَة! ادْعُوا (ارْعَوْا) قُلُوبَكُمْ ذِكْرَ[٦٢] اللَّه وَاحْذَرُوا النَّكْتَ»[٦٣].

حتى كمّل اولياء عليهم السلام نيز اين ادب را ملحوظ مى‌داشتند، چنانچه در حديث است كه حضرت صادق- سلام اللَّه عليه- را حالتى در نماز دست داد كه افتاد

[٦٠] -« اقرعوا» مطابق است با نقل مرحوم صاحب وسائل الشيعة از كافى.( وسائل الشيعة، ج ٦، ص ٢٠٧،« كتاب الصلاة»،« أبواب قراءة القرآن»، باب ٢١، حديث ١)

[٦١] -« بلكه با قرآن بر دل‌هاى سخت خود بكوبيد و بر آن مباشيد كه سوره را به آخر برسانيد».( الكافي، ج ٢، ص ٦١٤،« كتاب فضل القرآن»،« باب ترتيل القرآن بالصوت الحسن»، حديث ١)

[٦٢] - مطابق است با نقل صاحب وسائل الشيعة از كافى.( وسائل الشيعة، ج ٧، ص ١٦٦،« كتاب الصلاة»،« أبواب الذكر»، باب ١٤، حديث ١)

[٦٣] -« اى أبا اسامه! خدا را فراياد قلب‌هايتان آوريد و از وسوسه و دستبرد شيطان بپرهيزيد».( الكافي، ج ٨، ص ١٦٧، حديث ١٨٨)