موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٢ - در بيان مراعات و اهمّيت آن

بعضى از آن، اين اوراق را مفتخر مى‌نماييم:

محمّد بن يعقوب بإسناده عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال: «لا تُكَرِّهُوا إلى‌ أنْفُسِكُمُ الْعِبَادَةَ»[٤٧].

وعن أبي عبداللَّه عليه السلام قال: «قالَ رَسُولُ اللَّه صلى الله عليه و آله: يَا عَلِيُّ، إنَّ هذَا الدِّينَ مَتينٌ؛ فَأَوْغِلْ فيهِ بِرِفْقٍ وَلا تُبَغِّضْ إلى‌ نَفْسِكَ عِبَادَةَ ربِّكَ»[٤٨].

و در حديث است از حضرت عسكرى سلام اللَّه عليه: «إذا نَشِطَتِ الْقُلُوبُ فَأوْدِعُوها، وَإذَا نَفَرَتْ فَوَدِّعُوهَا»[٤٩].

و اين دستور جامعى است كه فرموده‌اند كه در هنگام نشاط و بهجتِ قلوب، وديعه به آنها بسپاريد، و در وقت نفار و گريز، آنها را راحت بگذاريد؛ پس در كسب معارف و علوم نيز اين ادب را بايد منظور داشت و قلوب را با كراهت و تنفر وادار به كسب نكرد.

در بيان مراعات و اهمّيت آن‌

و از اين احاديث و احاديث ديگر استفاده ادب ديگر شود كه آن نيز از مهمّات باب رياضت است و آن عبارت از «مراعات» است، و آن، چنان است كه سالك در هر مرتبه كه هست، چه در رياضات و مجاهدات علميه يا نفسانيه يا

[٤٧] -« عبادت را به خود مكروه و ناپسند نداريد».( الكافي، ج ٢، ص ٨٦،« كتاب الإيمان و الكفر»،« باب الاقتصاد في العبادة»، حديث ٢)

[٤٨] -« اى على! اين دين، متين و استوار است؛ با رفق و مدارا در آن گام نِه و پرستش پروردگارت را مبغوض خود مكن».( الكافي، ج ٢، ص ٨٧،« كتاب الإيمان و الكفر»،« باب الاقتصاد في العبادة»، حديث ٦)

[٤٩] -« هنگامى كه قلوب نشاط و بهجت دارند به آنها امانت بسپاريد؛ و وقتى كه گريزانند آنها را واگذاريد».( بحار الأنوار، ج ٧٥، ص ٣٧٧، حديث ٣)