موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨٩ - در موعظهاى حسنه

خجلت به پيش افكنيم و به نار پشيمانى و تأسّف بسوزيم؛ و در آن وقت پشيمانى نتيجه ندارد.

در موعظه‌اى حسنه‌

اى عزيز! اكنون كه فرصت است و سرمايه عمر عزيز در دست است و طريق سلوك الى اللَّه مفتوح است و درهاى رحمت حق باز است و سلامتى و قوّت اعضا و قوا برقرار است و دار الزرع عالم ملك برپا است، همتى كن و قدر اين نِعَم الهيه را بفهم و از آنها استفاده نما و كمالات روحانيّه و سعادات ازليه ابديه را تحصيل كن، و از اين همه معارف كه قرآن شريف آسمانى و اهل بيت عصمت عليهم السلام در بسيط ارض طبيعت مظلمه بسط دادند و عالم را به انوار ساطعه الهيه روشن فرمودند تو نيز بهره‌اى بردار، و ارض طبيعت مظلمه خود را به نور الهى روشن كن و چشم و گوش و لسان و ديگر قواى ظاهره و باطنه را به نور حق تعالى منوّر كن و تبديل اين ارض ظلمانى را به ارض نورانى بلكه آسمان عقلانى كن: «يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ‌»[٢٧٦] «وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها»[٢٧٧]. در آن روز اگر ارض تو غير ارض نشده باشد و به نور رب نورانى نگرديده باشد، ظلمت‌ها و سختى‌ها و وحشت‌ها و فشارها و ذلّت‌ها و عذاب‌ها دارى.

اكنون قواى ظاهره و باطنه ما مظلمه به ظلمت‌هاى شيطانى است؛ و از آن ترسم كه اگر با اين حال باقى بمانيم، كم‌كم ارض هيولانىِ داراى نور فطرت، متبدّل شود به ارض سجّينى مظلمه خالى از نور فطرت و محجوب از همه احكام فطرت اللهى. و اين شقاوتى است كه سعادت در دنبالش نيست و ظلمتى‌

[٢٧٦] -« روزى كه زمين به زمينى ديگر تبديل شود».( إبراهيم( ١٤): ٤٨)

[٢٧٧] -« و زمين به نور پروردگارش روشن شود».( الزمر( ٣٩): ٦٩)