موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١١ - باب اوّل در سرّ طهارت لباس است
و هم از آن حضرت منقول است كه «خداوند از دو شهرت خشمناك مىشود: يكى شهرت لباس، و يكى شهرت نماز»[١٦١].
و از رسول خدا صلى الله عليه و آله حديث شده كه فرمود: «كسى كه در دنيا لباس شهرت بپوشد، خداوند در آخرت لباس ذلّت به او مىپوشاند»[١٦٢].
مقام دوم در پارهاى از آداب لباس مصلّى است
و در آن، دو باب است:
باب اوّل: در سرّ طهارت لباس است
بدان كه نماز، مقام عروج به مقام قرب، و حضور در محضر انس است؛ و سالك را مراعات آداب حضور در محضر مقدّس ملك الملوك لازم است. و چون از ادنى مراتب و مراحل ظهور نفس، كه قشر قشر و بدن صورى ملكى آن است، تا اعلى مقامات و حقايق آن، كه لبّ لباب و مقام سرّ قلب است، در محضر مقدّس حق حاضر است، سالك نيز بايد استحضار كند و جميع جنود باطنه و ظاهره ممالك سرّ و علن را به محضر حق- جلّ و علا- بايد ارائه دهد؛ و اماناتى را كه ذات مقدّسش با كمال طهارت و صفا و بدون تصرّف احدى از موجودات به يد قدرت جمال و جلال به او مرحمت فرموده بايد تقديم محضر
[١٦١] - مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٢٤٥،« كتاب الصلاة»،« أبواب أحكام الملابس»، باب ٨، حديث ٢.
[١٦٢] - همان، حديث ١.