موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٨٩ - وصل در بيان سرّ وضو و اشاره به خطيئه آدم عليه السلام و مظاهر آن

مرتبه آن توجه به كثرات اسمائيه و آخر مظهر آن اكل از شجره منهيّه است كه صورت ملكوتى آن درختى است كه در آن انواع اثمار و فواكه است؛ و صورت مُلكىِ آن طبيعت و شؤون آن است و حبّ دنيا و نفس كه اكنون در اين ذرّيّه است از شؤون همان ميل به شجره و اكل آن است- همين‌طور از براى تطهير و تنزيه و طهارت و صلات و صيام آنها، كه براى خروج از خطيئه پدر كه اصل است، مراتب بسيارى است مطابق مراتب خطيئه.

و از اين بيان معلوم شد كه جميع انواع معاصى قالبى ابن آدم از شؤون اكل شجره است و تطهير آن به طورى است؛ و جميع انواع معاصى قلبيه آنها نيز از شؤون آن شجره است؛ و تطهير آن به طورى است. و جميع انواع معاصى روحيّه از آن، و تطهير آن به طورى است.

و تطهير اعضاى ظاهريه «ظلّ» طهارات قلبيه و روحيه است براى كمّل، و دستور و «وسيله» آنها است براى اهل سلوك. و انسان تا در حجاب تعيّن اعضا و طهارات آنها است و در آن حدّ واقف است، از اهل سلوك نيست و در خطيئه باقى مانده؛ و چون اشتغال به مراتب طهارات ظاهريه و باطنيه پيدا كرد و طهارات صوريه قشريه را وسيله طهارات معنويه لبّيّه قرار داد و در جميع عبادات و مناسك حظوظ قلبيه آنها را نيز ملحوظ داشت و از آنها برخوردار شد بلكه جهات باطنيه را بيشتر اهميت داد و مقصد اعلاى مهم دانست، داخل در باب سلوك راه انسانيت شده؛ چنانچه در حديث شريف كتاب مصباح الشريعه به آن اشاره شده؛ آنجا كه فرمايد: «وطَهِّرْ قَلْبَكَ بِالتَّقْوى‌ وَالْيَقينِ عِنْدَ طَهارَةِ جَوارِحِكَ بِالْماءِ»[١٣٠].

[١٣٠] -« در وقت پاكيزه نمودن اعضاى خود با آب، دل خويشتن را به پرهيزكارى و يقين پاكيزه گردان».( مصباح الشريعة، ص ١٢٨، الباب الستّون في الطهارة؛ شرح مصباح الشريعة، گيلانى، ص ٨٠، الباب العاشر في الطهارة)