موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٣٥ - ختم و دعاء در دعا به لسان عجز است
تنبيه: در اشتقاق لفظ «عالَمين» ٣١٧
تنبيهٌ آخر: بيان تناسب «ربّ العالمين» با تحميد ٣١٩
ايقاظ ايمانى: در بيان ربوبيّت حق تعالى از عالميان ٣٢٣
تفسير «الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» ٣٢٥
تفسير «مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ» ٣٢٧
تحقيق حكمى: كيفيت مالكيت حق و حقيقت آن ٣٢٩
وجه اختصاص «مالِكِ» به «يَوْمِ الدِّينِ» ٣٣١
الهام عرشى: در بيان عرش و نكته ذكر اسماء شريفه در سوره حمد ٣٣٣
تنبيه عرفانى: در ترتيب اسماء اربعه شريفه ٣٣٥
تنبيه ادبى: در بيان معنى «دين» است ٣٣٧
تفسير «إيَّاك نعبُدُ وَإيَّاكَ نَسْتَعينُ» ٣٣٨
تنبيه اشراقى: نكته عدول از غيبت به خطاب ٣٣٩
تحقيق عرفانى: در نكته اتيان به صيغه متكلم مع الغير ٣٤١
تنبيه و نكتة: در وجه تقديم «إِيَّاكَ نَعْبُدُ» بر «إِيَّاكَ نَسْتعينُ» ٣٤٣
فائدة عرفانية: بيان آنكه حصر در اين آيات از مقامات كمّل نيست ٣٤٤
ايقاظ ايمانى: در موعظت اصحاب سلوك و عبادت ٣٤٥
فرع فقهى: در جواز قصد انشاء در «إيَّاكَ نَعبُدُ وَ ...» ٣٤٦
فائدة: در معنى عبادت است ٣٤٨
تفسير «اهْدِنَا الصِّراطَ المُسْتَقِيم ...» ٣٥٠
تنبيه اشراقى و اشراق عرفانى: در بيان آنكه حبّ كمال فطرى است ٣٥٢
تنبيه ايمانى: در مراتب هدايت و صراط ٣٥٤
تنبيه عرفانى: بيان آنكه براى هر موجودى صراطى خاصّ است ٣٥٨
نقلُ كَلامٍ لزيادة إفهامٍ: نقل كلام شيخ جليل بهايى ٣٥٩
خاتمه: در اشاره به جامعيت سوره حمد ٣٦٢
فصل ششم: در شمّهاى از تفسير سوره مباركه «توحيد» ٣٦٨