موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٢ - فصل دهم در دعوت به تحصيل حضور قلب

همّت به كمر زن و آنچه را دانستى در صدد تحصيل آن باش و علم خود را عملى كن تا استفاده از آن برى و برخوردار از آن شوى. قدرى تفكّر كن كه به‌حسب روايات اهل بيت عصمت عليهم السلام- كه معادن وحى و تمام فرمايشاتشان و علومشان از وحى الهى و كشف محمّدى صلى الله عليه و آله و سلم است- قبولى نماز، شرط قبولى ساير اعمال است؛ و اگر نماز قبول نشود، به اعمال ديگر اصلًا نظر نكنند[٩٤]. و قبولى نماز به اقبال قلب است كه اگر اقبال قلب در نماز نباشد، از درجه اعتبار ساقط و لايق محضر حضرت حق نيست و مورد قبول نمى‌شود، چنانچه در احاديث سابقه معلوم شد.

پس، كليد گنجينه اعمال و باب الابواب همه سعادات، حضور قلب است كه با آن فتح باب سعادت بر انسان مى‌شود و بدون آن جميع عبادات از درجه اعتبار ساقط مى‌شود.

الحال قدرى با نظر اعتبار انديشه كن و اهمّيت مقام و بزرگى موقف را با ديده بصيرت بنگر و با جدّيت تمام قيام به امر كن. كليد درِ سعادت و درهاى بهشت و كليد درِ شقاوت و درهاى جهنّم در اين دنيا در جيب خود تو است؛ مى‌توانى درهاى بهشت و سعادت را به روى خود مفتوح كنى و مى‌توانى به خلاف آن باشى. زمام امر در دست تو است، خداى تبارك و تعالى حجّت را تمام و راه‌هاى سعادت و شقاوت را نموده و توفيقات ظاهرى و باطنى را عطا فرموده؛ آنچه از جانب او و اولياى او است تمام است، اكنون نوبت اقدام ما است. آنها راهنمايند و ما راهرو. آنها عمل خود را انجام دادند به وجه احسن و عذرى باقى نگذاشتند و لمحه‌اى كوتاهى نكردند. تو نيز از خواب غفلت برخيز و راه سعادت خود را

[٩٤] - من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١٣٤، حديث ٥.