موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٢٧ - فصل دوم در بيان مقاصد و مطالب و مشتملات كتاب شريف الهى به طريق اجمال و اشاره

سالك و مسافر الى اللَّه را.

و به طور كلى يكى از مقاصد مهمّه آن، دعوت به معرفة اللَّه و بيان معارف الهيه است از شؤون ذاتيه و اسمائيه و صفاتيه و افعاليه؛ و از همه بيشتر در اين مقصود، توحيد ذات و اسماء و افعال است كه بعضى از آن به صراحت و بعضى به اشارت مستقصا مذكور است.

و بايد دانست كه در اين كتاب جامع الهى، به طورى اين معارف، از معرفة الذات تا معرفة الافعال، مذكور است كه هر طبقه به قدر استعداد خود از آن ادراك مى‌كنند؛ چنانچه آيات شريفه توحيد، و خصوصاً توحيد افعال را علماء ظاهر و محدّثين و فقهاء- رضوان اللَّه عليهم- طورى بيان و تفسير مى‌كنند كه به‌كلّى مخالف و مباين است با آنچه اهل معرفت و علماء باطن تفسير مى‌كنند؛ و نويسنده هر دو را در محل خود درست مى‌داند؛ زيرا كه قرآن شفاى دردهاى درونى است و هر مريض را به طورى علاج مى‌كند. چنانچه كريمه «هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ‌»[٣٣٥] و كريمه «اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌»[٣٣٦] و كريمه «هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ‌»[٣٣٧] و كريمه «هُوَ مَعَكُمْ‌»[٣٣٨] و كريمه «فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ‌»[٣٣٩] الى غير ذلك در توحيد ذات، و آيات كريمه آخر سوره «حشر» و غير آنها در توحيد صفات، و كريمه «وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى‌»[٣٤٠] و كريمه‌

[٣٣٥] -« اوست آغاز و انجام و پيدا و نهان».( الحديد( ٥٧): ٣)

[٣٣٦] -« خداوند نور آسمان‌ها و زمين است».( النور( ٢٤): ٣٥)

[٣٣٧] -« اوست كسى كه در آسمان خداست و در زمين خداست».( الزخرف( ٤٣): ٨٤)

[٣٣٨] -« او با شماست».( الحديد( ٥٧): ٤)

[٣٣٩] -« به هر سو رو كنيد، آنجا روى خداست».( البقرة( ٢): ١١٥)

[٣٤٠] -« هنگامى كه تير انداختى تو نينداختى بلكه خدا انداخت».( الأنفال( ٨): ١٧)