موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٦١ - فصل دوم در آداب قلبيه قنوت است

شده‌اند[٧٨٠]، و ظاهر بعض روايات نيز وجوب است‌[٧٨١]، گرچه اقوا در صناعت فقهى عدم وجوب است، چنانچه مشهور بين علماى اعلام است‌[٧٨٢]. و آن به همين كيفيّت خاصّه كه بين اماميه- رضوان اللَّه عليهم- متعارف است مى‌باشد؛ يعنى، متقوّم است به بلند نمودن دست را در حذاء وجه، و بسط باطن كف‌ها را طرف آسمان و خواندن ادعيه مأثوره يا غير مأثوره. و جايز است دعا نمودن به هر زبان، عربى يا غير آن. و عربى احوط و افضل است.

و فقها فرموده‌اند افضل ادعيه در آن، دعاى «فَرَج» است‌[٧٨٣]. و دليل فقهى معتدّبهى به نظر نويسنده نرسيده بر افضليت؛ ولى مضمون دعا دالّ بر فضيلت تامّه آن است، زيرا كه مشتمل بر «تهليل» و «تسبيح» و «تحميد» است كه روح توحيد است؛ چنانچه بيان آن شد. و نيز مشتمل بر اسماء بزرگ الهى است از قبيل: «اللَّه»، «الحليم»، «الكريم»، «العَلِىّ»، «العظيم»، «الربّ»؛ و نيز مشتمل بر ذكر ركوع و سجود است؛ و نيز مشتمل بر اسماء ذات و صفات و افعال است؛ و نيز مشتمل است بر مراتب تجلّيات حق- جلّ و علا-؛ و نيز مشتمل است بر سلام بر مرسلين، گرچه احتياط ترك آن است، ولى اقوا جواز است؛ و نيز مشتمل است بر صلوات بر پيغمبر و آل او عليهم السلام. گويى اين دعاى شريف با اين اختصار مشتمل به تمام وظايف ذكريه صلات است.

[٧٨٠] - من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ٢٠٧.

[٧٨١] - وسائل الشيعة، ج ٦، ص ٢٦٢،« كتاب الصلاة»،« أبواب القنوت»، باب ١، احاديث ٤، ٦، ١٣.

[٧٨٢] - ر. ك: مفتاح الكرامة، ج ٧، ص ٥٧٣؛ جواهر الكلام، ج ١٠، ص ٣٥٣.

[٧٨٣] -« لا إله إلا الله الحليم الكريم ...».( ر. ك: مفتاح الكرامة، ج ٧، ص ٥٨٩؛ جواهر الكلام، ج ١٠، ص ٣٦٣؛ العروة الوثقى، ج ٢، ص ٦١٠، مسأله ٤)