موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٢ - اعتذار عذر از طغيان قلم و بيان آنكه اين مطالب تفسير به رأى نيست

اعتذار: عذر از طغيان قلم و بيان آن‌كه اين مطالب تفسير به رأى نيست‌

با آن كه بناى نويسنده در اين رساله آن بود كه از مطالب عرفانى غير مأنوس با نوع خوددارى كنم، و فقط به آداب قلبيه صلات اكتفا كنم، اينك مى‌بينم كه قلم طغيان نموده و در خصوص تفسير سوره شريفه از موضوع قرارداد خود تجاوز نمودم. چاره‌اى جز آن نيست كه اكنون از برادران ايمانى و دوستان روحانى معذرت‌خواهى كنم. و ضمناً اگر مطلبى در اين رساله مطابق مذاق خود نديدند، بى‌تأمّل رمى به باطل نكنند؛ زيرا كه از براى هر علمى اهلى و براى هر راهى راه‌نوردى است «رَحِمَ اللَّه امْرَءاً عَرَفَ قَدْرَهُ، وَلَمْ يَتَعَدَّ طَوْرَهُ»[٧٤٢].

و ممكن است بعضى غفلت از حقيقت حال كنند، و چون از معارف قرآنيه و دقايق سنن الهيه بى‌خبرند، بعضى از مطالب اين رساله را تفسير به رأى گمان كنند. و اين خطاى محض و افتراى فاحش است، زيرا كه:

اولًا، اين معارف و لطايف همه از قرآن شريف و احاديث شريفه مستفاد، و شواهد سمعيه بر آنها هست؛ چنانچه بعضى از آنها در خلال مباحث مذكور، و بيشتر آنها براى اختصار مذكور نگرديد.

و ثانياً، همه يا اكثر آنها موافق براهين عقليه يا عرفانيه مى‌باشد؛ و چنين امرى تفسير به رأى نخواهد شد.

[٧٤٢] -« خدا رحمت كند كسى را كه قدر( حدّ) خود را بشناسد و از حد خود پا فراتر نگذارد».( غرر الحكم ودرر الكلم، ص ٣٧٣، فصل ٣٣، حرف الراء، حديث ١)